Drie… twee… één… lancering! Raketten zijn van groot belang, aangezien zij het enige middel zijn waarmee wij zaken als satellieten van de aarde naar de ruimte kunnen vervoeren. Hoewel wij al tientallen jaren gebruikmaken van raketten, blijven de wetenschap en technologie erachter zich verder ontwikkelen, en nu beschikt de ESA over een nieuw type raket: de Ariane 6!

Ariane 6-raketten zijn complexe technologische constructies met een hoogte van meer dan 60 meter – wat overeenkomt met ongeveer 15,5 olifanten op elkaar gestapeld. Het onderste deel wordt de hoofdtrap genoemd en wordt aangedreven door een motor op vloeibare brandstof, de Vulcain 2.1. De Vulcain 2.1-motor en de vaste-stofraketboosters aan de zijkant van de hoofdtrap zorgen ervoor dat de raket van de grond wordt gestuwd en zorgen voor het vuur en het luide „whooooosh!“-geluid waar wij aan denken wanneer wij ons een raketlancering voorstellen!
Daarna komt de bovenste trap, die een speciale motor heeft met de naam Vinci die meerdere keren kan worden gebruikt, wat betekent dat een Ariane 6 tijdens één missie verschillende banen kan bereiken. Het bovenste, kegelvormige deel van de raket wordt de 'fairing' genoemd. Hier wordt de lading van de raket - de payload - opgeslagen. De kuip beschermt de lading tijdens de reis naar de ruimte en splitst zich uiteindelijk in tweeën voordat de lading moet worden losgelaten.

Ariane 6 raketten zijn er in twee varianten. De eerste heet Ariane 62. Deze heeft twee boosters en kan 10,3 ton in een lage baan om de aarde brengen (waar veel satellieten en het internationale ruimtestation zich bevinden). Als er nog meer kracht nodig is, kan de tweede variant, Ariane 64, worden gebruikt. Deze heeft vier boosters en kan meer dan twee keer zoveel tillen als een Ariane 62! Beide raketten kunnen ladingen nog verder de ruimte in brengen als dat nodig is voor de missie.
De eerste lancering van de Ariane 6 vond plaats op 9 juli 2024. De raket bracht 16 experimenten en kleine satellieten in een baan om de aarde, waaronder twee CubeSat-minisatellieten die door universiteitsstudenten waren ontworpen en gebouwd in het kader van Het programma „Fly Your Satellite!“ van ESA Education. De eerste daarvan heet 3Cat-4 (uitgesproken als “cube cat four”) van de Universitat Politècnica de Catalunya in Spanje. Het voerde verschillende experimenten uit om belangrijke klimaatvariabelen te meten, waaronder een experiment voor het meten van bodemvochtigheid en zoutgehaltes in de oceanen. Het tweede heet ISTSat-1, en is afkomstig van de Universiteit van Lissabon in Portugal. Ondanks zijn geringe omvang is de ISTSat-1 uitgerust om het toezicht op vliegtuigen te ondersteunen terwijl deze over de hele wereld vliegen.
Zou jij een speciale satelliet willen ontwerpen die gelanceerd wordt met een Ariane 6-raket? Wat zou de missie ervan zijn?
Leuk weetje: Ariane 6-raketten worden gelanceerd vanaf de Europese ruimtehaven in Frans-Guyana. Deze ligt slechts 5° ten noorden van de evenaar, wat betekent dat lanceringen in oostelijke richting een flinke duw in de rug krijgen door de rotatie van de aarde!