Większość statków kosmicznych ESA jest testowana w Europejskim Centrum Badań i Technologii Kosmicznych (ESTEC) w Holandii. Centrum testowe ESTEC dysponuje wszystkim, co jest potrzebne do przeprowadzenia testów statku kosmicznego przed jego transportem na miejsce startu.
Duży symulator kosmiczny nazywany jest czasem ‘kosmosem w puszce’. Wewnątrz komory satelita poddawany jest ekstremalnym warunkom przypominającym panujące w przestrzeni kosmicznej. Po wypompowaniu powietrza temperaturę satelity można regulować w zakresie od 100°C – temperatury wrzenia wody – do -100°C, czyli temperatury zamarzania. Człowiek nie przetrwałby w takich temperaturach!
Specjalne wibratory sprawdzają, czy satelita jest w stanie wytrzymać silne wibracje, zwłaszcza podczas startu. Największym wibratorem w Europie jest wibrator wieloosiowy ESA o nazwie „Hydra”.
W Wielkim Europejskim Ośrodku Akustycznym sprawdza się, czy satelita wytrzyma ogłuszający hałas podczas startu. Satelita jest bombardowany dźwiękiem z ogromnych głośników.
Inne testy mają na celu sprawdzenie, czy wyposażenie elektryczne statku kosmicznego będzie działać prawidłowo. Przeprowadza się szczegółowe kontrole, aby upewnić się, że poszczególne systemy nie zakłócają wzajemnie swojego działania. Potencjalnym zagrożeniem jest również elektryczność statyczna.
Anteny komunikacyjne są testowane w stalowej klatce, która blokuje zewnętrzne sygnały telewizyjne i radiowe. Ściany są wyłożone specjalnym materiałem, dzięki czemu w pomieszczeniu panuje cisza niczym w przestrzeni kosmicznej.
