ESA Kids

Fly me to the Moon – σε ευρωπαϊκό στυλ

Fly me to the Moon – European style
Πρόσβαση στην εικόνα

Η Σελήνη είναι ο πλησιέστερος γείτονάς μας στο διάστημα – βρίσκεται σε απόσταση ‘μόλις’ 384.000 χλμ. Εννέα επανδρωμένες αποστολές και δεκάδες ρομποτικά διαστημικά σκάφη έχουν επισκεφθεί αυτόν τον μικρό κόσμο, αλλά μεγάλες εκτάσεις παραμένουν ανεξερεύνητες. Τώρα η ESA αρχίζει να σχεδιάζει για τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι θα πατήσουν το πόδι τους στη γκρίζα, σκονισμένη επιφάνειά της.

Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες και οι διαστημικές υπηρεσίες πίστευαν ότι γνώριζαν σχεδόν τα πάντα για τη Σελήνη. Στη συνέχεια, διαστημικά σκάφη που βρίσκονταν σε τροχιά εντόπισαν ενδείξεις ύπαρξης πάγου νερού σε βαθιούς κρατήρες κοντά στους πόλους της Σελήνης. Εικόνες που έστειλε το SMART-1 της ESA και άλλα διαστημικά σκάφη σε τροχιά έδειξαν επίσης ότι οι ψηλές κορυφογραμμές μεταξύ των πολικών κρατήρων λούζονται από σχεδόν συνεχές ηλιακό φως – ιδανικές συνθήκες για την παραγωγή ενέργειας.

Τα πιθανά αποθέματα πάγου και οι μακρές περίοδοι ηλιοφάνειας καθιστούν τον νότιο πόλο της Σελήνης πρωταρχικό στόχο για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές. Προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για μια τέτοια αποστολή, η ESA καλεί τώρα ευρωπαϊκές βιομηχανικές ομάδες να υποβάλουν ιδέες για το πρώτο ευρωπαϊκό σκάφος προσγείωσης στη Σελήνη.

Αρκετές ομάδες έχουν ήδη αρχίσει να μελετούν διάφορες πιθανότητες. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 18 μηνών, θα επεξεργαστούν τις λεπτομέρειες της αποστολής και του σχεδιασμού του διαστημικού σκάφους, συμπεριλαμβανομένων τυχόν προβλημάτων που ενδέχεται να προκύψουν κατά τον προσδιορισμό του στόχου και την εξερεύνηση μιας τόσο δύσβατης περιοχής. Στόχος είναι η εκτόξευση έως το 2020.

Το διαστημικό σκάφος θα χρησιμοποιήσει την πιο σύγχρονη τεχνολογία πλοήγησης για να μετακινηθεί από τη σεληνιακή τροχιά προς την επιφάνεια και, στη συνέχεια, να προσγειωθεί με ασφάλεια και ακρίβεια. Κατά τη διάρκεια της καθόδου, θα πρέπει να καταγράψει εικόνες της επιφάνειας και να αναγνωρίσει επικίνδυνα χαρακτηριστικά χρησιμοποιώντας τη δική του ‘νοημοσύνη’. Στη συνέχεια, το σκάφος προσγείωσης θα διερευνήσει πιθανές βλάβες στην υγεία των αστροναυτών από την ακτινοβολία και τη σεληνιακή σκόνη, και θα αναζητήσει πάγο νερού ή άλλους πόρους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους ανθρώπινους εξερευνητές.