Nasze mózgi to niesamowite, złożone narządy. Miliony lat ewolucji uczyniły z nich mistrzów wielozadaniowości, pozwalając nam wykonywać różne czynności jednocześnie. Załóżmy, że idziesz na spacer i jednocześnie postanawiasz wysłać znajomemu SMS-a. Brzmi to prosto, ale twój mózg musi kontrolować ciało, abyś mógł iść; wiedzieć, gdzie się znajdujesz; zapobiegać upadkom; obsługiwać telefon; napisać wiadomość; i robić wiele innych rzeczy!
Jednym z powodów, dla których nasze mózgi tak dobrze radzą sobie z wielozadaniowością, jest to, że wykorzystują one części naszego ciała, zwane łącznie układem przedsionkowym. Jest to cały zestaw zmysłów i narządów, które pomagają nam wykonywać złożone zadania – takie jak chodzenie i pisanie SMS-ów! Na przykład nasze ucho wewnętrzne jest częścią układu przedsionkowego. Przekazuje ono do mózgu informacje, które pomagają nam utrzymać równowagę i kontrolować nasze ciała, dzięki czemu nie kręci nam się w głowie i nie upadamy. Okazało się jednak, że stan nieważkości w przestrzeni kosmicznej dezorientuje nasz układ przedsionkowy!
Grupa wolontariuszy odbyła lot specjalnym samolotem o nazwie Zero-G. Dzięki wykonywaniu określonych manewrów wznoszenia i nurkowania pasażerowie na pokładzie doświadczają swobodnego spadania, które przypomina stan nieważkości. Samolot Zero-G może zapewnić pasażerom stan nieważkości przez 20 sekund, po czym musi ponownie wznieść się w górę, ale to wystarczająco dużo czasu, by przeprowadzić eksperymenty naukowe!
Wolontariusze na pokładzie samolotu Zero-G otrzymali gogle wirtualnej rzeczywistości, dzięki którym mieli wrażenie, jakby znajdowali się w labiryncie. Podczas 20-sekundowych sesji nieważkości musieli przedrzeć się przez labirynt, aby znaleźć złotą monetę. Wolontariuszom przyszło to znacznie trudniej w stanie nieważkości niż na ziemi!
Eksperyment mógł być zabawny, ale budzi poważne obawy. Uczestnicy eksperymentu doświadczyli dezorientacji układu przedsionkowego spowodowanej brakiem grawitacji, co ma miejsce również w przypadku astronautów przebywających w przestrzeni kosmicznej. Jeśli wyślemy ludzi w długie podróże na inne planety, będą oni przez długi czas pozostawać w stanie nieważkości. Utrudni im to wykonywanie takich zadań, jak dokowanie statków kosmicznych, sterowanie ramionami robotycznymi oraz po prostu orientowanie się w nowych miejscach.
Gogle do wirtualnej rzeczywistości zostaną wysłane na Międzynarodową Stację Kosmiczną, aby przebywający tam astronauci mogli kontynuować eksperyment. Uważa się, że im większe doświadczenie ma dana osoba w zakresie przebywania w stanie nieważkości, tym lepiej radzi sobie jej układ przedsionkowy. Jak myślisz, jakie będą wyniki? Czy doświadczeni astronauci zdołają znaleźć złotą monetę w rekordowo krótkim czasie?
Ciekawostka: Badania te mogą pomóc osobom na Ziemi cierpiącym na takie schorzenia jak choroba Alzheimera.
