Από το 1985, οι επιστήμονες παρακολουθούν μια τρύπα στο στρώμα του όζοντος, ψηλά πάνω από την Ανταρκτική. Υπήρχε η ελπίδα ότι η τρύπα του όζοντος θα συρρικνωνόταν σταδιακά, αλλά νέα στοιχεία από το διαστημικό σκάφος Envisat της ESA αποκάλυψαν τη μεγαλύτερη απώλεια όζοντος που έχει καταγραφεί ποτέ.
Οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στις 2 Οκτωβρίου έδειξαν απώλεια 40 εκατομμυρίων τόνων, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του έτους 2000. Επιπλέον, η φετινή τρύπα του όζοντος καλύπτει έκταση 28 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, σχεδόν τόσο μεγάλη όσο η τρύπα του 2000. Το βάθος της τρύπας του όζοντος πλησιάζει επίσης τις προηγούμενες ρεκόρ τιμές.
“Μια τόσο σημαντική απώλεια όζοντος απαιτεί πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στη στρατόσφαιρα, σε συνδυασμό με την ηλιακή ακτινοβολία”, δήλωσε ο επιστήμονας της ESA Κλάους Ζένερ. “Η φετινή ακραία απώλεια όζοντος μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι οι θερμοκρασίες πάνω από την Ανταρκτική έφτασαν περίπου στους -92 βαθμούς Κελσίου – τις χαμηλότερες που έχουν καταγραφεί στην περιοχή από το 1979.”
Το όζον είναι μια μορφή αερίου οξυγόνου. Σχηματίζει ένα στρώμα σε ύψος 25–40 χλμ. πάνω από τη Γη, σε μια περιοχή γνωστή ως στρατόσφαιρα. Το στρώμα του όζοντος είναι σημαντικό, καθώς εμποδίζει τις επιβλαβείς υπεριώδεις ακτίνες του Ήλιου. Αυτές οι ακτίνες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος και καταρράκτη στα μάτια, ενώ επηρεάζουν και τη θαλάσσια ζωή.
Η μείωση του όζοντος οφείλεται σε ανθρωπογενείς ρύπους, όπως το χλώριο, οι οποίοι παραμένουν στην ατμόσφαιρα για πολλά χρόνια. Όταν έρχεται η πολική άνοιξη, το ηλιακό φως απελευθερώνει το χλώριο που έχει παγιδευτεί στα νεφώματα των υψηλών υψομέτρων. Στη συνέχεια, το χλώριο καταστρέφει γρήγορα το όζον.
Η τρύπα διαρκεί συνήθως μέχρι τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο, όταν ο αέρας με χαμηλή περιεκτικότητα σε όζον πάνω από την Ανταρκτική αρχίζει να αναμιγνύεται με αέρα πλούσιο σε όζον που προέρχεται από έξω.
