Jeden z najstarszych działających satelitów ESA wkrótce zostanie wycofany z eksploatacji po tym, jak okrążył Ziemię prawie 85 000 razy i przebył około 3,8 miliarda km. Drugi europejski satelita teledetekcyjny (ERS-2) został wystrzelony w 1995 roku. Obecnie ESA podjęła decyzję o wycofaniu go z eksploatacji, zanim przestanie działać i stanie się zagrożeniem dla innych statków kosmicznych.
Od 6 lipca seria manewrów silników stopniowo obniża jego orbitę z 800 km do około 550 km, gdzie ryzyko zderzenia z innymi satelitami jest niewielkie. Zamiast stać się fragmentem kosmicznych śmieci, ERS-2 ostatecznie wejdzie w atmosferę ziemską i spłonie.
ERS-1 (który działał w latach 1991–2000) oraz jego satelita bliźniaczy mogą pochwalić się długą i wybitną karierą. Razem dostarczały nieprzerwany strumień danych przez okres 20 lat, rewolucjonizując badania atmosfery ziemskiej, lądów, oceanów i lodów polarnych.
Wśród ich instrumentów znalazł się pierwszy cywilny radar w przestrzeni kosmicznej. Urządzenie to, zdolne do obserwacji powierzchni Ziemi w każdych warunkach pogodowych, zarówno w dzień, jak i w nocy, pozwalało monitorować ruchy gruntu podczas silnych trzęsień ziemi lub erupcji wulkanicznych. Mogło również tworzyć mapy wysokości powierzchni ziemi.
Inne przyrządy mierzyły globalną temperaturę powierzchni morza oraz zmiany poziomu morza – informacje te są istotne dla naukowców zajmujących się badaniem zmian klimatu. Kolejny kluczowy eksperyment przeprowadzony w ramach misji ERS-2 polegał na monitorowaniu zmian wielkości i położenia ogromnej dziury w warstwie ozonowej nad Antarktyką.
Tysiące projektów badawczych i prac naukowych opierało się na danych z satelity ERS. Przekazane przez niego informacje poszerzyły naszą wiedzę na temat funkcjonowania Ziemi. Ulepszone wersje instrumentów, które znajdowały się na pokładzie tego satelity, są obecnie wykorzystywane w misjach takich jak Envisat agencji ESA, Earth Explorers oraz Sentinels.
