Rakiety służą do wynoszenia satelitów i promów kosmicznych w przestrzeń kosmiczną. Ich potężne silniki pozwalają na wystrzelenie statków kosmicznych w przestrzeń kosmiczną z niesamowitą prędkością, wprowadzając je na właściwą orbitę. Najważniejszą rodziną rakiet w Europie jest seria Ariane. Od 1979 roku z Kourou, europejskiego kosmodromu w Gujanie Francuskiej, wystartowało pięć głównych typów rakiet Ariane.
Podstawowa wersja rakiety Ariane-5, zwana Ariane-5 Generic, po raz pierwszy pomyślnie wystartowała w 1997 roku. Jej masa startowa wynosiła 750 ton. Była w stanie wynieść na orbitę dwa satelity o łącznej masie ponad sześciu ton.
Aby konkurować z dużymi rakietami nośnymi z innych krajów, opracowano wersje Ariane 5 o większej mocy. Rakieta Ariane-5 ECA może wynieść na orbitę do 10 ton, a w przyszłości będzie w stanie wynieść jeszcze więcej. Inna wersja, zwana Ariane-5 ES, wynosi na niską orbitę okołoziemską 19-tonowe zautomatyzowane pojazdy transportowe (ATV) na początku ich podróży do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
Chociaż satelity komunikacyjne stają się na ogół coraz większe, nadal istnieje zapotrzebowanie na niewielką rakietę nośną do wynoszenia innych rodzajów satelitów. Europa postanowiła zbudować własną, niedrogą rakietę na paliwo stałe o nazwie Vega. Rakieta ta może umieszczać satelity o masie od 300 do 2000 kg na różnych orbitach. Pierwszy start rakiety Vega z Kourou miał miejsce 13 lutego 2012 r.
Europa uzgodniła również z Rosją, że rakiety „Sojuz” będą wystrzeliwane z Kourou. Pierwsze wystrzelenie rakiety „Sojuz” z Ameryki Południowej miało miejsce 21 października 2011 r. „Sojuz” to rakieta średniej wielkości, z której Rosja z powodzeniem korzysta od wielu lat. Satelity ESA, takie jak „Cluster” i „Mars Express”, były wcześniej wynoszone przez rakietę „Sojuz” z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie. Z Bajkonuru startują również załogowe misje na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS).
