W kosmosie nie ma garażu. Gdy statek kosmiczny opuści Ziemię, wszyscy mają nadzieję, że wszystkie jego systemy pokładowe będą działać prawidłowo. Podczas pierwszych kilku orbit zadaniem ESOC, Europejskiego Centrum Operacji Kosmicznych ESA, jest sprawdzenie, czy statek kosmiczny znajduje się na właściwej orbicie oraz czy jego główne systemy – łączność, zasilanie itp. – działają prawidłowo.
Jeśli statek kosmiczny jest zasilany energią słoneczną, jednym z pierwszych zadań jest rozłożenie ‘skrzydeł’, aby mogły one zbierać światło słoneczne.
Po pomyślnym przeprowadzeniu testów statku kosmicznego inżynierowie zaczynają kolejno włączać poszczególne przyrządy. Proces ten nazywa się ‘uruchomieniem’.
Pierwsze zdjęcia lub pomiary wskazują, czy przyrządy działają zgodnie z oczekiwaniami. Jeśli nie, są one regulowane do momentu uzyskania lepszych wyników. ESOC sprawdza również, czy przyrządy nie zakłócają działania innych urządzeń znajdujących się w pobliżu.
Jednym z najbardziej skomplikowanych programów uruchomieniowych był program dotyczący satelitów Cluster należących do ESA. Cztery satelity Cluster, wystrzelone latem 2000 roku, wyposażone są łącznie w 44 instrumenty.
Zespoły naukowców i inżynierów musiały postępować zgodnie ze szczegółowym planem, aby sprawdzić i monitorować każdy satelita oraz jego instrumenty. Minęły ponad trzy miesiące, zanim statki kosmiczne były gotowe do rozpoczęcia misji mającej na celu zbadanie powiązań między Słońcem a Ziemią.
