Miljoenen jaren geleden stond de Maan veel dichterbij en groter aan de hemel. Zij draaide ook veel sneller om haar as. Langzamerhand nam die snelheid af. Tegenwoordig draait de Maan in 27 dagen om haar as, even lang als de omlooptijd rond de Aarde. Dat betekent dat we altijd dezelfde kant van de Maan zien. De achterkant blijft altijd uit zicht.
De maan heeft geen eigen licht. Zij schijnt doordat zij het zonlicht weerkaatst. Net als de aarde bevindt de helft van de maan zich in het daglicht en de andere helft in de duisternis (nacht). Soms zien wij de gehele dagzijde – dit wordt ‘volle maan’ genoemd.
Soms zien we slechts een smal, gebogen lichtvlak, dat een ‘maansikkel’ wordt genoemd. Soms kunnen we de maan helemaal niet zien, omdat we naar de nachtzijde ervan kijken. Dit is de ‘nieuwe maan’.
Al sinds mensenheugenis hebben mensen gezien hoe de maan van vorm lijkt te veranderen, van een dunne sikkel tot een volle maan en weer terug. Deze ‘fasen’ zijn het gevolg van het feit dat de maan eens in de 29½ dagen rond de aarde draait. Deze ‘maand’ wordt al duizenden jaren over de hele wereld gebruikt om de tijd te meten.
