Orkanen zijn de heftigste stormen die we kennen op aarde. Ze ontstaan boven het warme water van de tropische Atlantische Oceaan. Daarna trekken ze naar het westen. De reusachtige wervelwinden laten een spoor van vernieling achter. De zwaarste orkaan van dit jaar tot nu toe is Dean. Deze storm raasde eerst over de eilanden in het Caribisch gebied en sloeg daarna op de kust van Mexico. ESA-satellieten hebben vastgelegd hoe Dean snelheden haalde tot 260 kilometer per uur. Hij veroorzaakte reuzengolven en maakte gebouwen met de grond gelijk. Daarbij zijn ten minste acht mensen omgekomen.
Het is van levensbelang om de kracht en koers van een orkaan te weten. Dan kunnen de mensen vooraf worden gewaarschuwd. Gelukkig is het met satellieten als ESA’s Envisat en ERS-2 nu makkelijker om onvoorspelbare stormen te bestuderen. Met hun camera's en radarinstrumenten meten de satellieten veranderingen. in de structuur van wolken bijvoorbeeld. In de wind en de golven. En in de temperatuur en hoogte van het zeeoppervlak.
De camera's van Envisat maken beelden van de wervelingen bovenin de wolken. De radar kijkt dwars door de wolken heen om gegevens te verzamelen over de huizenhoge oceaangolven. De hoogtemeter bepaalt met radarpulsen de hoogte van het zeeoppervlak tot een paar centimeter nauwkeurig. De scatterometer van ERS-2 is extra waardevol. Dit instrument kan zijn werk doen, ook al regent het heel hard op aarde. Het instrument levert gegevens over de snelheid en richting van de wind die vanuit het oog van de orkaan over het oceaanoppervlak jaagt.
Orkanen ontstaan in warme, vochtige lucht. Gegevens over de zeetemperatuur zijn daarom heel belangrijk voor weerdiensten. Een van de instrumenten van Envisat is een ruimtethermometer. Die meet de temperatuur van het zeeoppervlak heel nauwkeurig. Terwijl Dean langzaam afzwakt, speuren ESA’s ruimteogen de atmosfeer alweer af naar de volgende dodelijke storm.
