ESA Kids

ESA's Herschel zoekt naar kosmische warmte

Herschel: ESA’s cosmic heat seeker
De afbeelding openen

Volgend jaar zomer lanceert ESA twee heel gevoelige ruimtetelescopen. Dat gebeurt vanaf Kourou, Frans Guyana De twee telescopen gaan de ruimte in aan boord van een Ariane 5-raket. Planck gaat zwakke straling van direct na de oerknal bestuderen. Herschel is de krachtigste ruimtetelescoop voor warmtemeting ter wereld.

Alles aan ESA’s ruimteobservatorium Herschel is groot. De satelliet is zeven meter hoog en ruim vier meter breed. Hij weegt meer dan drieduizend kilo. De belangrijkste spiegel van de telescoop is 3,5 meter groot, de grootste die ooit is gemaakt voor een wetenschappelijke satelliet.

De satelliet is genoemd naar een andere gigant in de wetenschap: de Duitse astronoom en musicus Wilhelm Herschel. In 1800 was Herschel aan het experimenteren met een glazen prisma. Hij splitste het witte zonlicht op in een regenboog van kleuren. Tot zijn verrassing zag hij op een thermometer dat naast het rode licht de temperatuur steeg. Herschel ontdekte zo het onzichtbare licht van de zon dat wetenschappers nu infraroodstraling noemen. Meestal noemen we dat gewoon 'warmte'.

De Herschel-telescoop komt op anderhalf miljoen kilometer van de aarde te staan. Dat is ver genoeg van de infraroodstraling van de aarde vandaan. Die zou de waarnemingen anders kunnen verstoren. De drie instrumenten van Herschel worden gekoeld met vloeibaar helium. Ze werken op een temperatuur dichtbij het absolute nulpunt (-273°C).

Herschel wordt gebruikt om het 'koude' heelal te bestuderen. Met zijn 'koele blik' kijkt hij dwars door stofwolken heen. Hij onderzoekt gebieden met stervorming, het midden van melkwegstelsels en verborgen planeten. Hij gaat vooral onderzoeken hoe melkwegstelsels en sterren zijn gevormd, kort na het ontstaan van het heelal.