Saturnus staat bekend als de ‘heer van de ringen’, hoewel ook de andere drie reusachtige gasplaneten – Jupiter, Uranus en Neptunus – ringen hebben. Het stelsel van Saturnus neemt een bijzondere plaats in, aangezien zijn ringen buitengewoon helder en zeer groot zijn.
Het zou kunnen gaan om de overblijfselen van een satelliet of een komeet die uit elkaar is gevallen. Toen ze in de 17e eeuw werden ontdekt, leken ze op tekeningen op enorme ‘Mickey Mouse-oren’ aan weerszijden van de planeet. Naarmate telescopen beter werden, realiseerden astronomen zich dat ze bestaan uit miljoenen fragmenten van ijs en gesteente. Openingen in de ringen zijn ontstaan door de zwaartekracht van nabijgelegen manen.
De vlakke ringen zijn als een gigantische cd van ruim 275 000 km in doorsnee - bijna even groot als de ruimte tussen de Aarde en de Maan - maar nog geen 1 km dik. Hoe wij de ringen zien hangt af van waar Saturnus en de Aarde zich in hun baan bevinden. In 2003 waren de ringen het helderst en duidelijkst. Maar elke 15 jaar zien we ze uit beeld verdwijnen. Dan zijn ze alleen nog met de grootste telescopen te zien. Dat is een goed moment om naar kleine maantjes in de buurt van de ringen te zoeken.
