Ο Κρόνος είναι γνωστός ως ο ‘άρχοντας των δακτυλίων’, παρόλο που και οι άλλοι τρεις γιγάντιοι αεριώδεις πλανήτες – ο Δίας, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας – έχουν επίσης δακτυλίους. Το σύστημα του Κρόνου κατέχει την πρώτη θέση, καθώς οι δακτύλιές του είναι εξαιρετικά φωτεινοί και πολύ μεγάλοι.
Μπορεί να είναι τα υπολείμματα ενός δορυφόρου ή ενός κομήτη που διαλύθηκε. Όταν ανακαλύφθηκαν τον 17ο αιώνα, τα σχέδια τις απεικόνιζαν να μοιάζουν με τεράστια ‘αυτιά του Μίκυ Μάους’ εκατέρωθεν του πλανήτη. Καθώς τα τηλεσκόπια βελτιώνονταν, οι αστρονόμοι συνειδητοποίησαν ότι αποτελούνται από εκατομμύρια θραύσματα πάγου και βράχου. Τα κενά στους δακτυλίους έχουν εκκαθαριστεί από τη βαρύτητα των γειτονικών φεγγαριών.
Σαν ένας γιγάντιος δίσκος CD, οι επίπεδοι δακτύλιοι έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 275.000 χλμ. – αρκετά ευρεία ώστε να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της απόστασης μεταξύ Γης και Σελήνης – αλλά πάχος μικρότερο από 1 χλμ. Καθώς ο Κρόνος και η Γη κινούνται προς τα πάνω και προς τα κάτω στις τροχιές τους, η όψη των δακτυλίων αλλάζει. Το 2003, οι δακτύλιοι ήταν στο αποκορύφωμα της λαμπρότητας και της ορατότητάς τους. Ωστόσο, κάθε 15 χρόνια τους βλέπουμε από πλάγια όψη. Τότε είναι αόρατοι, εκτός από τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια. Αυτή είναι μια καλή στιγμή για να αναζητήσουμε μικρούς δορυφόρους κοντά στους δακτυλίους.
