Τα τελευταία 30 χρόνια, όλοι οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι εκτοξεύονται από το Κουρού στη Νότια Αμερική. Γιατί η Ευρώπη επέλεξε ένα διαστημικό κέντρο στην άλλη άκρη του κόσμου;
Η αναζήτηση νέας τοποθεσίας ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, όταν η Γαλλία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη βάση εκτόξευσης που διατηρούσε στην έρημο της Αλγερίας.
Η Γαλλική Διαστημική Υπηρεσία επέλεξε τελικά μια παράκτια τοποθεσία στα όρια της ζούγκλας στη Γαλλική Γουιάνα. Η νέα τοποθεσία βρισκόταν κοντά σε ένα ψαροχώρι που ονομαζόταν Κουρού και όχι μακριά από τον παλιό σωφρονιστικό οικισμό στο Νησί του Διαβόλου.
Το Κουρού βρισκόταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ευρώπη και όλα έπρεπε να χτιστούν από το μηδέν. Ωστόσο, διέθετε αρκετά σημαντικά πλεονεκτήματα:
-
οι εκτοξεύσεις θα πραγματοποιούνταν σε απόσταση αρκετά μακριά από μεγάλες αστικές περιοχές
-
οι πύραυλοι θα μπορούσαν να εκτοξευθούν με ασφάλεια πάνω από την ανοιχτή θάλασσα προς τα ανατολικά και τα βόρεια
-
τα εξαντλημένα στάδια των πυραύλων θα έπεφταν χωρίς να προκαλέσουν ζημιά στον ωκεανό
-
οι δορυφόροι θα μπορούσαν εύκολα να τεθούν σε τροχιά τόσο σε πολικές όσο και σε ισημερινές τροχιές.
Ο Ευρωπαϊκός Διαστημικός Λιμένας βρίσκεται επίσης πολύ κοντά στον ισημερινό. Επωφελείται από το φαινόμενο «σφεντόνας» που προκαλείται από την ταχεία περιστροφή της Γης στον ισημερινό. Αυτό προσφέρει μια δωρεάν ώθηση 1.650 χλμ./ώρα προς τα ανατολικά σε κάθε πύραυλο που εκτοξεύεται από την περιοχή. Αυτό μειώνει την ποσότητα καυσίμου που πρέπει να μεταφέρουν και τους επιτρέπει να εκτοξεύουν βαρύτερους δορυφόρους.
