Miliony ludzi na całym świecie mieszkają z dala od najbliższej przychodni lub szpitala. Często w pobliżu nie ma żadnego lekarza. Jednym ze sposobów na pokonanie tej bariery odległości jest wykorzystanie telemedycyny. Polega ona na wykorzystaniu satelitów do zapewnienia dwukierunkowego połączenia głosowego lub wideo między pacjentem a ekspertem medycznym.
Pierwsze zastosowanie telemedycyny na dużą skalę miało miejsce podczas trzęsienia ziemi w Armenii w 1988 roku. Ponieważ zwykłe linie telefoniczne przestały działać, do udzielania pomocy medycznej w nagłych wypadkach wykorzystano łącza satelitarne.
W latach 90. ESA przeprowadziła pierwszy test telemedyczny w kosmosie. Podczas 10-dniowej misji Spacelab lekarze mogli analizować zdjęcia serca astronauty i przesyłać mu zalecenia.

Telemedycyna jest obecnie powszechnie stosowana. Umożliwia ona pacjentom mieszkającym na odległych, wiejskich obszarach kontakt z lekarzami i pielęgniarkami. Pozwala również pacjentom na korzystanie z lepszej opieki domowej.
ESA jest jednym z głównych zwolenników telemedycyny. Na przykład ESA finansuje badania nad robotami, którymi ekspert medyczny może sterować na odległość.
Roboty tego typu mogą służyć do przeprowadzania operacji chirurgicznych lub przesuwania skanera po ciele pacjenta w celu uzyskania trójwymiarowych obrazów narządów wewnętrznych.
ESA pomaga również w zapewnieniu opieki medycznej dla załóg bazy Concordia na Antarktydzie.