Obiekty krążące wokół planety nazywane są satelitami. Każdy pełny obieg satelity wokół planety nazywany jest orbitą.
Nasza Ziemia ma jednego naturalnego satelitę – Księżyc. Jednak od października 1957 roku na orbitach wokół Ziemi umieszczono wiele tysięcy sztucznych (stworzonych przez człowieka) satelitów.
Aby utrzymać się na orbicie, satelita musi poruszać się z bardzo dużą prędkością, która zależy od wysokości. Zatem zazwyczaj w przypadku orbity kołowej na wysokości 300 km nad powierzchnią Ziemi wymagana jest prędkość 7,8 km/s (28 000 km/h). Przy tej prędkości satelita wykona jeden obieg wokół Ziemi w ciągu 90 minut.
Satelity muszą poruszać się tak szybko, aby zrównoważyć siłę przyciągania Ziemi. Działa to podobnie jak w przypadku rzutu piłką do krykieta lub baseballu. Im mocniej rzucona zostanie piłka, tym dalej przeleci, zanim spadnie na ziemię.
Gdyby gracz potrafił rzucić piłkę z taką siłą, by osiągnęła niezbędną prędkość, piłka weszłaby na orbitę. Nigdy nie spadłaby z powrotem na Ziemię. Rzuć ją jeszcze mocniej, tak aby osiągnęła prędkość 11,2 km/s (40 300 km/h) – znaną jako ‘prędkość ucieczki’ – a piłka całkowicie opuści Ziemię. Stanie się wówczas ‘satelitą’ Słońca.
