Τα αντικείμενα που κινούνται γύρω από έναν πλανήτη ονομάζονται δορυφόροι. Κάθε πλήρης διαδρομή που διανύει ένας δορυφόρος γύρω από τον πλανήτη ονομάζεται τροχιά.
Η Γη μας έχει έναν φυσικό δορυφόρο: τη Σελήνη. Ωστόσο, από τον Οκτώβριο του 1957, πολλές χιλιάδες τεχνητοί (ανθρωπογενείς) δορυφόροι έχουν τεθεί σε τροχιές γύρω από τη Γη.
Για να παραμείνει σε τροχιά, ένας δορυφόρος πρέπει να κινείται με πολύ μεγάλη ταχύτητα, η οποία εξαρτάται από το ύψος. Έτσι, συνήθως, για μια κυκλική τροχιά σε ύψος 300 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης, απαιτείται ταχύτητα 7,8 χλμ./δευτ. (28.000 χλμ./ώρα). Με αυτή την ταχύτητα, ο δορυφόρος θα ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από τη Γη σε 90 λεπτά.
Οι δορυφόροι πρέπει να κινούνται με μεγάλη ταχύτητα για να αντισταθμίσουν την έλξη της βαρύτητας της Γης. Αυτό είναι παρόμοιο με το να ρίχνει κάποιος μια μπάλα κρίκετ ή μπέιζμπολ. Όσο πιο δυνατά ρίχνεται η μπάλα, τόσο μεγαλύτερη απόσταση θα διανύσει πριν φτάσει στο έδαφος.
Αν ένας παίκτης μπορούσε να ρίξει τη μπάλα με τόση δύναμη ώστε να φτάσει την απαραίτητη ταχύτητα, η μπάλα θα έμπαινε σε τροχιά. Δεν θα επέστρεφε ποτέ στη Γη. Αν τη ρίξει ακόμα πιο δυνατά, ώστε να φτάσει σε ταχύτητα 11,2 km/s (40.300 km/h) – γνωστή ως ‘ταχύτητα διαφυγής’ – η μπάλα θα εγκαταλείψει εντελώς τη Γη. Στη συνέχεια, θα γίνει ‘δορυφόρος’ του Ήλιου.
