Huragany to najbardziej potężne burze na Ziemi. Każdego lata te ogromne, wirujące burze powstają nad ciepłym Oceanem Atlantyckim. Gdy przemieszczają się na zachód i uderzają w ląd, pozostawiają po sobie ślad zniszczenia.
Wiatry o prędkości przekraczającej 200 km/h powalają linie energetyczne i niszczą budynki. Ogromne fale i ulewne deszcze często powodują poważne powodzie.
Huragany pobierają ogromne ilości energii i wilgoci, przemieszczając się nad ciepłym oceanem. Niektórzy naukowcy uważają, że globalne ocieplenie może spowodować wzrost liczby huraganów i sprawić, że będą one jeszcze silniejsze.
Najbardziej niszczycielskim huraganem ostatnich lat był Katrina, który uderzył w południowe Stany Zjednoczone w sierpniu 2005 roku. Ogromne fale i ulewny deszcz pokonały wały przeciwpowodziowe Nowego Orleanu, w wyniku czego większość miasta znalazła się pod wodą. Życie straciło ponad 1 800 osób. Miliony ludzi wymagały ewakuacji, a wielu z nich nigdy nie powróciło do swoich domów.
Jedną z ważnych ról satelitów jest wczesne ostrzeganie przed huraganami, dzięki czemu ludzie mogą się schronić w bezpiecznym miejscu. Statki kosmiczne pomagają również naukowcom dowiedzieć się, co dzieje się wewnątrz tych wirujących burz.
Satelity ESA: MetOP-A, ERS-2 i Envisat są w stanie obserwować ich nieprzewidywalne ruchy i badać je od góry do dołu. Przyrządy na pokładzie Envisata przesyłają dane dotyczące chmur wirujących wokół oka w centrum burzy. Mierzą również prędkość wiatru wokół tego oka.
Jednocześnie radar mierzy prędkość wiatru i wysokość fal nad oceanem. Satelita mierzy również temperaturę górnych warstw chmur i powierzchni morza, a także zmiany poziomu morza.
Wszystkie te informacje mają kluczowe znaczenie dla przewidywania przebiegu burzy.
