Powietrze jest pełne drobnych, unoszących się w powietrzu cząstek pyłu i kropelek – zwanych “aerozolami”. Wiele aerozoli powstaje w wyniku naturalnych procesów. Należą do nich piasek z pustynnych burz piaskowych, cząsteczki soli z oceanu, kryształki lodu oraz popiół pochodzący z pożarów i erupcji wulkanicznych.
Działalność człowieka również przyczynia się do wzrostu ilości aerozoli w atmosferze. Aerozole w postaci czarnej sadzy i dwutlenku siarki unoszą się z kominów “brudnych” elektrowni i fabryk. Inne aerozole są emitowane przez układy wydechowe samochodów i silniki samolotów.
Aerozole są tak małe, że mogą rozprzestrzeniać się po całym świecie. Mogą powodować astmę oraz prowadzić do powstawania kwaśnych deszczy, które zabijają ryby i drzewa. Odgrywają również rolę w zmianach klimatu, ponieważ pochłaniają i rozpraszają światło słoneczne. Dane przesyłane przez satelity pomagają naukowcom badać rozprzestrzenianie się aerozoli oraz ich wpływ na naszą planetę.
Cztery przyrządy zainstalowane na pokładzie satelity Envisat należącego do ESA służą do mapowania stężeń cząstek pyłu i kropelek chmur, od poziomu gruntu aż do wysokości 100 km. Potrafią one wykrywać smugi aerozoli i zanieczyszczeń, które pokrywają duże miasta przemysłowe lub płonące lasy. Potrafią też rozpoznać smugi spalin pozostawione w górnych warstwach atmosfery przez samoloty pasażerskie.
