Pomiar prędkości i kierunku wiatru w jednym miejscu na powierzchni Ziemi jest łatwy, ale jak wyglądają warunki wiatrowe na różnych wysokościach nad całą Ziemią? Odpowiedź na to pytanie wkrótce dostarczy niezwykły nowy europejski satelita o nazwie Aeolus.
Misja ta, znana zazwyczaj po prostu jako “Aeolus”, została nazwana na cześć boga z mitologii greckiej, który pełnił funkcję “strażnika wiatrów”. Start statku kosmicznego zaplanowano na rok 2008; przez trzy lata będzie on obserwował Ziemię z kosmosu i mierzył wiatry wiejące wokół naszej planety.
Sonda ESA do obserwacji wiatru będzie wyposażona w jeden duży przyrząd (ALADIN), który będzie badał wszystkie warstwy atmosfery aż do wysokości 30 km. ALADIN składa się z potężnego lasera oraz dużego teleskopu połączonego z bardzo czułym odbiornikiem. Laser wysyła do atmosfery krótkie impulsy intensywnego światła. Światło to ulega rozpraszaniu przez cząsteczki gazu, cząsteczki pyłu i kropelki wody.
Część światła odbitego jest wychwytywana przez teleskop statku kosmicznego i przekazywana do pokładowego odbiornika. Analizując ten sygnał, można obliczyć prędkość i kierunek przepływu powietrza na różnych wysokościach w atmosferze.
Przyszłość jest już teraz: lasery. Prawa autorskie: ESA.
Aby uzyskać dokładne pomiary wiatru, konieczne jest uśrednienie wielu odczytów. Na każde 700 impulsów laserowych uzyskiwany jest jeden profil wiatru. Dane przechowywane na pokładzie satelity Aeolus będą przesyłane co 90 minut do stacji naziemnej na Svalbardzie w Norwegii. Ten ogrom informacji nie tylko pomoże poprawić prognozy pogody, ale także przyczyni się do długoterminowych badań klimatycznych.
