Wil je weten of het tijdens je picknick of dagje uit gaat regenen of zonnig wordt? Tegenwoordig hoef je daarvoor alleen maar naar de satellietbeelden op tv of internet te kijken.
Maar nog niet zo lang geleden waren weersvoorspellingen veel meer nattevingerwerk. Een van de problemen was dat er maar op een paar plaatsen weerstations waren. Naar hoe het weer overal anders was, moest eigenlijk maar worden geraden.
De satellieten van nu geven een volledig beeld van de Aarde. Elk wolkensysteem en iedere storm worden in hun ontstaan en ontwikkeling gevolgd.
De eerste weersatelliet was TIROS (afkorting van Television and InfraRed Observation Satellite). Die werd op 1 april 1960 gelanceerd. De twee tv-camera's aan boord leverden korrelige beelden op.
De weersatellieten van vandaag zijn groter en veel geavanceerder. Ze voorzien weersvoorspellers van uiterst gedetailleerde beelden en andere nuttige informatie over de atmosfeer en de oceanen, waarmee zij hun voorspellingen kunnen verfijnen. Sommige weersatellieten blijven altijd boven hetzelfde deel van het aardoppervlak hangen. Zij bevinden zich in een geostationaire baan, 36 000 km boven de evenaar.
Andere vliegen rond de wereld van de noord- naar de zuidpool en terug. Die bevinden zich op veel kortere afstand van de Aarde, soms maar 800 km, en leveren zeer gedetailleerde close-ups van weersystemen.
