Chcesz wiedzieć, czy podczas pikniku będzie padać, czy też podczas wycieczki będzie słonecznie? W dzisiejszych czasach łatwo to sprawdzić, oglądając zdjęcia satelitarne w telewizji lub w Internecie.
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu prognozy pogody były znacznie mniej wiarygodne. Jednym z problemów było to, że stacje meteorologiczne znajdowały się tylko w kilku miejscach. W pozostałych rejonach warunki pogodowe pozostawały niemal zagadką.
Obecnie satelity zapewniają pełny zasięg na całej Ziemi. Każdy układ chmur i każda burza są widoczne od momentu ich powstania aż po zmiany, jakie w nich zachodzą.
Pierwszy satelita meteorologiczny, TIROS (Television and InfraRed Observation Satellite), został wystrzelony 1 kwietnia 1960 roku. Na pokładzie miał dwie kamery telewizyjne, które przesyłały na Ziemię ziarniste obrazy.
Dzisiejsze satelity meteorologiczne są większe i znacznie bardziej zaawansowane. Dostarczają one synoptykom niezwykle szczegółowe zdjęcia oraz inne przydatne informacje dotyczące atmosfery i oceanów, które pomagają im udoskonalać prognozy. Niektóre satelity meteorologiczne nieustannie krążą nad tą samą częścią powierzchni Ziemi. Znajdują się one na orbitach geostacjonarnych, 36 000 km nad równikiem.
Inne satelity okrążają Ziemię, przemieszczając się od bieguna północnego do południowego i z powrotem. Poruszają się one znacznie bliżej powierzchni (niektóre nawet na wysokości zaledwie 800 km) i dostarczają bardzo szczegółowych, zbliżonych ujęć układów pogodowych na całym świecie.
