ESA’s Aeolus De satelliet draait al bijna vijf jaar in een baan om de aarde. Zijn missie: nieuwe technologieën testen, de winden rond onze planeet bestuderen en gegevens doorsturen naar meteorologen, om zo de weersvoorspellingen voor de hele planeet te verbeteren!
Aeolus was een baanbrekende satelliet die vanuit de ruimte met behulp van een laser wereldwijde winden kon meten. De verzamelde gegevens konden binnen drie uur bij de weersvoorspellers terechtkomen, waardoor het een uitmuntend hulpmiddel was voor grote weersvoorspellingsdiensten over de hele wereld, waaronder het Europees Centrum voor Weersvoorspellingen op Middellange Termijn en het Britse Met Office. Aeolus is ook ingezet voor onderzoek naar vulkanische pluimen, het in kaart brengen van stof uit de Sahara en zelfs voor het bestuderen van de biochemie van de oceanen!
Nu is de brandstofvoorraad bijna op en moet de missie worden beëindigd. Aeolus was ontworpen om in een baan op 320 km boven het aardoppervlak te cirkelen, maar daalt nu langzaam met ongeveer 1 km per dag. De missie-ingenieurs wisten al lang dat dit moment zou komen, en hadden daarom gepland dat Aeolus op natuurlijke wijze naar de aarde zou terugkeren en in de atmosfeer zou verbranden. De ruimtevaartingenieurs van de ESA hebben echter besloten om een poging te wagen tot een geassisteerde terugkeer in de atmosfeer – de eerste in zijn soort!
Signalen verzenden vanuit Het Ruimtevaartoperatiecentrum van de ESA in Duitsland, zal het vluchtcontroleteam de weinige brandstof die Aeolus nog over heeft, gebruiken om de satelliet tijdens zijn terugkeer naar de aarde te sturen. Het grootste deel van de satelliet zal verbranden wanneer deze zich op ongeveer 80 km boven het aardoppervlak bevindt. Tegen die tijd zal Aeolus boven een stuk oceaan zijn gepositioneerd dat zo ver mogelijk van het land verwijderd is, zodat het zeer onwaarschijnlijk is dat er mensen in gevaar komen, mochten er toch stukken van de satelliet het aardoppervlak bereiken.
Tim Flohrer, hoofd van het Space Debris Office van de ESA, legt uit: “Deze poging tot begeleide terugkeer gaat verder dan de veiligheidsvoorschriften voor de missie, die eind jaren negentig werd gepland en ontworpen. Mocht alles volgens plan verlopen, dan zou Aeolus voldoen aan de huidige veiligheidsvoorschriften voor missies die vandaag de dag worden ontworpen.”
Indien deze methode van begeleide terugkeer succesvol blijkt, zou deze kunnen worden ingezet om andere oudere satellieten te helpen de atmosfeer van de aarde binnen te dringen, waardoor hun missies op de veiligst mogelijke manier worden beëindigd!
Leuk weetje: vijf jaar is veel langer dan de periode waarvoor Aeolus oorspronkelijk in een baan om de aarde zou blijven. Gedurende deze periode heeft de Aladin Het instrument heeft zeven miljard ultraviolette lichtpulsen naar de aarde gestuurd om de wind op aarde te bestuderen!
