ESA Kids

Αφροδίτη

Venus in ultraviolet light
Η Αφροδίτη στο υπεριώδες φως
Πρόσβαση στην εικόνα

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος πλανήτης από τον Ήλιο, οπότε στον ουρανό βρίσκεται πάντα αρκετά κοντά στον Ήλιο. Εμφανίζεται ως ένα λαμπερό “αστέρι” το πρωί ή το βράδυ – το φωτεινότερο αντικείμενο στον νυχτερινό ουρανό, εκτός από τη Σελήνη. Μέσα από ένα τηλεσκόπιο, μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι περνάει από διάφορες φάσεις, ακριβώς όπως η Σελήνη.

Η Αφροδίτη είναι τόσο φωτεινή επειδή καλύπτεται από σύννεφα που αντανακλούν μεγάλο μέρος του εισερχόμενου ηλιακού φωτός. Τα κιτρινωπά σύννεφα αποτελούνται από θείο και θειικό οξύ.

Κατά κάποιον τρόπο, η Αφροδίτη είναι ο δίδυμος πλανήτης της Γης. Έχει περίπου το ίδιο μέγεθος και αποτελείται από τα ίδια πετρώδη υλικά. Επίσης, πλησιάζει τη Γη περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο πλανήτη. Ωστόσο, καλύπτεται από μια πυκνή ατμόσφαιρα διοξειδίου του άνθρακα – το αέριο που εκπνέουμε. Αυτή η ατμόσφαιρα είναι τόσο πυκνή που το να περπατά κανείς μέσα της θα ήταν σαν να βαδίζει μέσα στο νερό.

Το διοξείδιο του άνθρακα παγιδεύει το μεγαλύτερο μέρος της θερμότητας από τον Ήλιο. Τα στρώματα των νεφών λειτουργούν επίσης ως κουβέρτα. Το αποτέλεσμα είναι ένα “ανεξέλεγκτο φαινόμενο του θερμοκηπίου” που έχει οδηγήσει τη θερμοκρασία του πλανήτη να εκτοξευθεί στα 465 °C, θερμοκρασία αρκετά υψηλή ώστε να λιώσει ο μόλυβδος. Αυτό σημαίνει ότι η Αφροδίτη είναι ακόμη πιο καυτή από τον Ερμή.

Χωρίς ειδική προστασία, ένας επισκέπτης στην Αφροδίτη θα πέθαινε ακαριαία – θα συνθλιβόταν από την τεράστια πίεση του αέρα, θα ασφυκτιούσε από την ατμόσφαιρα, θα καεί ολοσχερώς από την καυτή ζέστη και θα διαλυόταν από το οξύ.

Η επιφάνεια της Αφροδίτης έχει χαρτογραφηθεί με ραντάρ. Οι χάρτες παρουσιάζουν χιλιάδες ηφαίστεια και κρατήρες πρόσκρουσης. Υπάρχουν δύο κύριες ορεινές περιοχές, με μια οροσειρά ψηλότερη από το όρος Έβερεστ.

Δεκάδες διαστημικά σκάφη έχουν επισκεφθεί την Αφροδίτη, αλλά πολλά μυστήρια παραμένουν. Το «Venus Express» της ESA βρίσκεται σε σχεδόν πολική τροχιά γύρω από τον πλανήτη από την άφιξή του τον Απρίλιο του 2006. Τα περισσότερα από τα όργανά του μελετούν την πυκνή ατμόσφαιρα και τα γρήγορα κινούμενα σύννεφα, ή διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο ο Ήλιος επηρεάζει τον πλανήτη. Ωστόσο, ο αισθητήρας υπέρυθρης ακτινοβολίας του κατάφερε επίσης να χαρτογραφήσει μέρος της επιφάνειας και να δείξει ότι ενδέχεται να υπάρχουν ενεργά ηφαίστεια στον γείτονα της Γης.