Το διάστημα είναι εξαιρετικά εχθρικό περιβάλλον. Τα διαστημικά σκάφη πρέπει να αντέχουν σε ακραίες θερμοκρασίες, ακτινοβολία, μαγνητικά πεδία, μετεωρίτες, συντρίμμια από άλλα διαστημικά σκάφη και την έλλειψη αέρα.
Δεδομένου ότι η κατασκευή και η εκτόξευση διαστημικών σκαφών είναι δαπανηρές, θέλουμε να έχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Για να μπορέσουν οι δορυφόροι να επιβιώσουν στο διάστημα για πολλά χρόνια, πρέπει να υποβληθούν (και να περάσουν!) πολλές δοκιμές στο έδαφος.
Ο πρώτος κίνδυνος που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι δορυφόροι είναι ο έντονος θόρυβος και οι δονήσεις κατά την εκτόξευση ενός πυραύλου. Αυτό ελέγχεται με τη δόνηση του δορυφόρου και την έκθεση του σε έντονο ήχο που προέρχεται από τεράστια ηχεία μέσα σε έναν ειδικό θάλαμο.
Ο δεύτερος κίνδυνος που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι δορυφόροι στο διάστημα είναι να αντέξουν σε ακραίες θερμοκρασίες, τόσο υψηλές όσο και χαμηλές. Η ακραία θέρμανση από τον Ήλιο προσομοιώνεται σε έναν θάλαμο χωρίς αέρα, ο οποίος είναι εξοπλισμένος με ισχυρούς λαμπτήρες και καθρέφτες. Οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες δημιουργούνται με την άντληση υγρού αζώτου μέσω σωλήνων στους τοίχους του θαλάμου.
Για να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία των ηλεκτρικών συστημάτων, ο δορυφόρος τοποθετείται σε ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο που μπορεί να προκαλέσει ηλεκτρικές βλάβες. Οι υπολογιστές παρακολουθούν στενά όλα όσα συμβαίνουν στο διαστημικό σκάφος κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμασιών.
Για περισσότερο από ένα χρόνο, κάθε εξάρτημα από το οποίο αποτελείται το διαστημικό σκάφος υποβάλλεται σε δοκιμές και επανειλημμένες δοκιμές. Όταν το διαστημικό σκάφος συναρμολογηθεί, υποβάλλεται εκ νέου σε δοκιμές. Μόνο τότε οι μηχανικοί θα είναι σίγουροι ότι το «παιδί» τους θα έχει επιτυχία όταν φτάσει σε τροχιά.
