Ο Τιτάνας, φεγγάρι του Κρόνου, είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο συναρπαστικούς δορυφόρους του Ηλιακού Συστήματος. Δυστυχώς, η επιφάνειά του κρύβεται κάτω από ένα πυκνό στρώμα πορτοκαλί νεφών. Μέχρι πρόσφατα, κανείς δεν γνώριζε πώς είναι η επιφάνεια του Τιτάνα.
Ένας τρόπος για να διαπεράσει κανείς το στρώμα των νεφών είναι να χρησιμοποιήσει το ραντάρ του διαστημικού σκάφους «Cassini» της NASA. Τα ραδιοσήματα από το «Cassini» διαπερνούν τα σύννεφα και ανακλώνται από την επιφάνεια. Μελετώντας τις ηχώ, οι επιστήμονες κατάφεραν πρόσφατα να εντοπίσουν πολλές σκοτεινές κηλίδες. Ορισμένες από αυτές τις κηλίδες συνδέονται με στενά, ελικοειδή κανάλια – πιθανώς ποτάμια.
Φαίνεται πιθανό οι ομαλές, σκοτεινές περιοχές στις εικόνες ραντάρ να είναι λίμνες. Ωστόσο, η θερμοκρασία στην επιφάνεια του Τιτάνα είναι -180 °C, οπότε δεν μπορούν να περιέχουν νερό. Αντίθετα, φαίνεται να αποτελούνται από υγρό μεθάνιο ή αιθάνιο. (Στη Γη, το αέριο μεθάνιο καίγεται σε λέβητες και κουζίνες.)
Πολλοί άνθρωποι ήλπιζαν ότι ο ανιχνευτής «Huygens» της ESA θα προσγειωνόταν σε μια λίμνη μεθανίου κατά την κάθοδό του προς την επιφάνεια στις 14 Ιανουαρίου 2005. Ωστόσο, η κάμερά του έδειξε μια ξηρή πεδιάδα καλυμμένη με παγωμένα βότσαλα.
Μετά από αυτή τη θεαματική επιτυχία, οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν ασυνήθιστο τρόπο για να μάθουν περισσότερα για το περιβάλλον του ’Huygens». Το κλειδί ήταν ένα ασυνήθιστο μοτίβο διακυμάνσεων στο ραδιοσήμα που έστελνε το «Huygens» προς το «Cassini». Μέρος της ραδιοακτίνας ανακλαζόταν από την επιφάνεια, αντί να κατευθύνεται κατευθείαν προς το «Cassini». Η ανάλυση του σήματος έδειξε ότι η επιφάνεια είναι αρκετά επίπεδη σε απόσταση έως 2 χλμ. από τον ανιχνευτή. Αυτή η κοίτη ξηρής λίμνης καλύπτεται κυρίως από παγωμένα βότσαλα διαμέτρου περίπου 5-10 εκ.
