Η αυτοκινητοβιομηχανία απέκτησε μια εντελώς νέα όψη όταν Ολλανδοί φοιτητές χρησιμοποίησαν διαστημική τεχνολογία για να κατασκευάσουν το Nuna, το απόλυτο αυτοκίνητο του 21ουst αιώνα.
Το Nuna κατέκτησε την πρώτη θέση στο World Solar Challenge του 2001, έναν αγώνα 3.010 χλμ. που διέσχιζε ολόκληρη την Αυστραλία για αυτοκίνητα που κινούνται με ηλιακή ενέργεια. Έσπασε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ, ολοκληρώνοντας τον αγώνα σε 32 ώρες και 39 λεπτά με μέση ταχύτητα 91 χλμ./ώρα. Στη συνέχεια, κέρδισε ξανά τον αγώνα το 2003 – καταρρίπτοντας και πάλι όλα τα ρεκόρ.
Το αεροδυναμικό μηχάνημα είχε πολλά πλεονεκτήματα. Σχεδιασμένο ώστε να μειώνει την αεροδυναμική αντίσταση, το εξωτερικό περίβλημά του ήταν κατασκευασμένο από πλαστικά τελευταίας τεχνολογίας, ώστε να είναι ελαφρύ αλλά και ανθεκτικό. Το κύριο σώμα του ήταν κατασκευασμένο από ανθρακονήματα ενισχυμένα με Kevlar, ένα υλικό που χρησιμοποιείται στους δορυφόρους.
Η επιφάνεια του οχήματος ήταν καλυμμένη με πολύ αποδοτικά ηλιακά κύτταρα αρσενιδίου του γαλλίου, τα οποία είχαν αρχικά αναπτυχθεί για δορυφόρους όπως ο σεληνιακός εξερευνητής SMART-1 της ESA. Το Nuna έφερε επίσης μικρές συσκευές που εξασφάλιζαν τη μέγιστη απόδοση της μπαταρίας και των ηλιακών κυψελών, ακόμη και όταν το όχημα βρισκόταν στη σκιά ή ο καιρός ήταν συννεφιασμένος. Οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούνται σε πολλούς δορυφόρους, όπως το διαστημικό σκάφος Rosetta της ESA για την εξερεύνηση κομητών.
