Zaawansowany system ‘elektronicznego nosa’, pierwotnie opracowany do monitorowania jakości powietrza wewnątrz stacji kosmicznych, jest obecnie wykorzystywany do ratowania życia na Ziemi. System ten z powodzeniem funkcjonował podczas dwóch misji ESA na stację kosmiczną ‘Mir’ w latach 1995 i 1997. Swoją wartość udowodnił, gdy „wyczuł” wczesne oznaki potencjalnie śmiertelnego pożaru na pokładzie.
Elektroniczny nos składa się z trzech elementów. Zaawansowany czujnik wykrywa śladowe ilości nietypowych substancji w powietrzu. Mikrochip rozpoznaje te zanieczyszczenia. Następnie system przetwarzania danych wysyła sygnał alarmowy, jeśli substancje te są szkodliwe.
W ostatnich latach inżynierowie z Niemiec i Szwecji, przy wsparciu ESA, opracowali ten system do zastosowań przemysłowych. W rezultacie został on wdrożony jako system wykrywania pożarów, zapewniający wczesne ostrzeganie o pożarach w sieci metra w Sztokholmie. Elektroniczny nos, zdolny do wykrywania pierwszych oznak dymu w 56 stacjach metra i 60 km tuneli miasta, jest znacznie mniej podatny na wpływ wilgoci i drobnego pyłu niż poprzednie systemy wykrywania.
System ten sprawdził się również jako system wczesnego ostrzegania przed szpitalnymi zarazkami. Wczesne wykrywanie wirusów i infekcji ma kluczowe znaczenie dla ratowania życia pacjentów po przeszczepach narządów lub przebywających na oddziałach intensywnej terapii. Bakterie i grzyby obecne w powietrzu również stanowią wysokie ryzyko zakażenia dla pacjentów podłączonych do respiratorów. Dzięki identyfikacji tych mikroorganizmów unoszących się w powietrzu „elektroniczny nos” ułatwia przepisywanie odpowiednich leków i stanowi niezbędne narzędzie w walce z infekcjami.
