Bij satellieten denk je misschien aan ruimtetelescopen zoals de Hubble. Maar veel satellieten zijn naar de aarde toe gericht en helpen ons om de wereld waarin we leven beter te begrijpen en zelfs om ons dagelijks leven te verbeteren.
Er zijn weersatellieten die ons helpen ons op te maken voor zwaar weer of gewoonweg om niet te vergeten zonnecrème te gebruiken als het warm is. Communicatiesatellieten zorgen ervoor dat we via telefoon en internet in verbinding staan met mensen over de hele wereld. En dan zijn er satellieten zoals ESA’s Sentinel-1A en CryoSat die het noordpoolijs bewaken.
Deze twee satellieten hebben ontdekt dat een van de ijskappen, de Austfonna-gletsjer op Spitsbergen, de laatste twee jaar vijftig meter dunner is geworden. (Dat is bijna de helft van de Dom in Utrecht!)
IJskappen zijn enorme ijsvlakten die zich op de noord- en zuidpool van de aarde bevinden. De ijskappen smelten en bevriezen niet meer per seizoen, maar kunnen wel in omvang toenemen of afnemen als gevolg van klimaatveranderingen. Tijdens ijstijden zijn de poolkappen bijvoorbeeld veel groter geworden. Op dit moment krimpen de poolkappen echter, hoogstwaarschijnlijk als gevolg van de door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde.
Dat betekent dat er smeltwater in de oceanen terechtkomt en de zeespiegel dus stijgt. Een stijgende zeespiegel betekent meer overstromingen en minder land voor de mens om te leven en voedsel te verbouwen! Vandaar het belang van onderzoek door aardbewakingssatellieten. Die stellen ons in staat te achterhalen waarom de ijskappen smelten en wat we daar in de toekomst van merken.
