Achttien maanden geleden ging het helemaal mis. Een satelliet die belangrijke gegevens over klimaatverandering zou gaan verzamelen, ging verloren bij de lancering. Wetenschappers waren wanhopig. Maar ESA besloot al snel om CryoSat opnieuw te bouwen. Als hij in 2009 gelanceerd wordt, zal Cryosat-2 zelfs nog méér kunnen dan zijn voorganger.
Cryosat-2 kan veranderingen meten in de dikte van de ijslaag op het land én in de zee. Zijn belangrijkste radarinstrument is in staat om de ijsplaten en gletsjers van de aarde te bestuderen, weer of geen weer, dag en nacht.
In het noordpoolgebied is een aantal praktijkexperimenten aan de gang ter voorbereiding op de lancering. Eén daarvan is de Arctic Arc-expeditie, die een onderdeel is van het internationale pooljaar. De twee Belgische onderzoekers van de expeditie, Alain Hubert en Dixie Dansercoer, zijn net vertrokken voor een slopende trektocht van 110 dagen door de bevroren wildernis.
De twee onverschrokken ontdekkingsreizigers, die elk een slee van 130 kg met voorraden en uitrusting voorttrekken, zullen over de top van de wereld ‘lopen’, van een eiland in Siberië naar het zuiden van Groenland. Onderweg zullen zij nauwkeurig de sneeuwdiepte bijhouden. Dergelijke metingen zijn uiterst nuttig om de methode te toetsen waarmee de radarmetingen van CryoSat worden omgezet in nauwkeurige gegevens over de ijsdikte.
Half april zullen er ook wetenschappers naar de met ijs bedekte eilanden van Spitsbergen gaan. Hun sneeuw- en ijsmetingen worden vergeleken met een proefopstelling van de Cryosat radar. Die proefradar kijkt vanuit een vliegtuig naar het gebied.
