Από πολλές απόψεις, ο Άρης είναι ο πιο παρόμοιος με τη Γη από όλους τους πλανήτες. Ένας επισκέπτης θα διαπιστώσει ότι μια ημέρα στον Άρη είναι μόνο ελαφρώς μακρύτερη από αυτή στη Γη. Ο Άρης έχει επίσης κλίση περίπου ίση με αυτή της Γης, οπότε έχει εποχές.
Τόσο ο Άρης όσο και η Γη έχουν λευκούς πολικούς πάγους. Αυτοί στον Άρη είναι πολύ μικρότεροι και λεπτότεροι, οπότε μεγαλώνουν γρήγορα το χειμώνα και σχεδόν εξαφανίζονται το καλοκαίρι. Είναι πολύ πιο κρύοι από τους πολικούς πάγους της Γης, οπότε περιέχουν παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα (τον ‘ξηρό πάγο’ που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ομίχλης σε θεατρικές παραστάσεις) καθώς και πάγο από νερό.
Ο Άρης βρίσκεται στη μέση μιας εποχής παγετώνων, οπότε προς το παρόν δεν μπορεί να υπάρχει υγρό νερό στην επιφάνειά του. Ωστόσο, ο πλανήτης φαίνεται να ήταν θερμότερος και πιο υγρός στο παρελθόν.
Στις εικόνες που έχουν τραβήξει τα διαστημικά σκάφη διακρίνονται ελικοειδή κανάλια που μοιάζουν με ξερά κοίτασμα ποταμών. Αυτά υποδηλώνουν ότι κάποτε τεράστιες ποσότητες νερού έρεαν στην επιφάνεια – πιθανώς τροφοδοτούμενες από το λιώσιμο των πάγων. Ίσως να υπήρχαν ακόμη και βροχή και χιόνι. Πολλά από τα αυλάκια φαίνεται να έχουν γεμίσει μεγάλους κρατήρες ή να εκβάλλουν στις βόρειες πεδιάδες. Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπήρχε ένας μεγάλος ωκεανός που κάλυπτε το βόρειο μισό του Άρη.
Πού πήγε το νερό; Μερικό ίσως να διαφύγει στο διάστημα. Το υπόλοιπο είναι παγωμένο στο έδαφος.
