Η Γη είναι ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος. Είναι πολύ βαριά για το μέγεθός της. Στο κέντρο της βρίσκεται ένας μεγάλος πυρήνας πλούσιος σε σίδηρο, όπου η θερμοκρασία φτάνει τους 6.000 βαθμούς Κελσίου – τόσο υψηλή όσο η θερμοκρασία στην επιφάνεια του Ήλιου.
Ο υγρός εξωτερικός πυρήνας αναδεύεται καθώς ο πλανήτης περιστρέφεται, λειτουργώντας σαν δυναμό σε ποδήλατο. Αυτή η δυναμό κάνει τη Γη να συμπεριφέρεται σαν ισχυρός μαγνήτης.
Δημιουργώντας μια αόρατη φούσκα γύρω από τον πλανήτη, το μαγνητικό πεδίο της Γης λειτουργεί ως ασπίδα. Αυτό προστατεύει τον πλανήτη από τα περισσότερα σωματίδια υψηλής ταχύτητας που εκτοξεύονται στο διάστημα από τις ηλιακές καταιγίδες. Μερικές φορές, τα σωματίδια διαπερνούν το φράγμα κοντά στους μαγνητικούς πόλους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα σέλας της Γης – γνωστά ως Βόρειο και Νότιο Σέλας.
Η επιφάνεια της Γης προστατεύεται επίσης από την πυκνή ατμόσφαιρα. Αυτή εμποδίζει το μεγαλύτερο μέρος της επιβλαβούς ακτινοβολίας από το διάστημα. Επίσης, προκαλεί την καύση μικρών εισερχόμενων αντικειμένων, τα οποία μετατρέπονται σε διαττόντες αστέρες. Μόνο οι μεγαλύτεροι μετεωρίτες και κομήτες φτάνουν στην επιφάνεια και εκρήγνυνται, αφήνοντας μεγάλους κρατήρες.
Σε αντίθεση με τη Σελήνη και άλλους βραχώδεις πλανήτες, σήμερα υπάρχουν λίγοι κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν διαβρωθεί ή έχουν γεμίσει λόγω της δράσης του ρέοντος νερού, του ανέμου και του πάγου.
