Ο Ήλιος είναι ένα αστέρι. Όπως τα περισσότερα αστέρια, ο Ήλιος είναι μια σφαίρα από πολύ καυτό αέριο που εκπέμπει τεράστιες ποσότητες φωτός, θερμότητας και άλλης ακτινοβολίας. Αυτή η ακτινοβολία παράγεται από πυρηνικές αντιδράσεις στον πυρήνα του. Είναι σαν να εκρήγνυνται εκατομμύρια βόμβες υδρογόνου κάθε δευτερόλεπτο.
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι αστέρων. Τα κόκκινα αστέρια είναι τα πιο ψυχρά, με θερμοκρασίες επιφάνειας περίπου 2500 βαθμούς Κελσίου. Τα μπλε-λευκά αστέρια είναι τα πιο καυτά, φτάνοντας σε μια καυτή
40.000 βαθμοί. Τα κίτρινα άστρα, όπως ο Ήλιος, βρίσκονται στο ενδιάμεσο, με θερμοκρασίες επιφάνειας περίπου 5.500 βαθμών.
Τα άστρα έχουν πολλά διαφορετικά μεγέθη. Ο Ήλιος είναι μεσαίου μεγέθους. Καίει το καύσιμό του, το υδρογόνο, αρκετά αργά, οπότε μπορεί να συνεχίσει να λάμπει για 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Ορισμένα άστρα είναι πολύ μεγαλύτερα και θερμότερα από τον Ήλιο. Ο κόκκινος υπεργίγαντας Αντάρες έχει διάμετρο 800 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Αν βρισκόταν στο κέντρο του Ηλιακού μας Συστήματος, θα κατάπινε όλους τους εσωτερικούς πλανήτες, συμπεριλαμβανομένης της Γης. Όπως τα αυτοκίνητα που καταναλώνουν πολύ καύσιμο, αυτοί οι υπεργίγαντες καταναλώνουν όλο το καύσιμό τους από υδρογόνο και ήλιο πολύ γρήγορα. Μετά από περίπου 500 εκατομμύρια χρόνια, πεθαίνουν σε μια έκρηξη σουπερνόβα.
Τα πιο ψυχρά και πιο αργά καύσιμα άστρα είναι οι κόκκινοι νάνοι. Αυτά μπορούν να επιβιώσουν για περισσότερα από 10 τρισεκατομμύρια (10.000 δισεκατομμύρια) χρόνια. Ακόμα πιο ψυχροί και μικρότεροι είναι οι καφέ νάνοι. Πρόκειται για ‘αποτυχημένα άστρα’. Είναι τόσο ψυχροί – μερικές φορές η θερμοκρασία στην επιφάνειά τους δεν ξεπερνά τις μερικές εκατοντάδες βαθμούς – ώστε οι πυρηνικοί τους κλίβανοι δεν αρχίζουν ποτέ να καίνε.
