Ένα αυτοκίνητο χωρίς τροχούς ή κινητήρα έχει ελάχιστη αξία. Με τον ίδιο τρόπο, υπάρχουν ορισμένα εξαρτήματα που πρέπει να ενσωματωθούν σε έναν δορυφόρο.
Τα περισσότερα διαστημικά σκάφη βασίζονται σε μπαταρίες και ηλιακά κύτταρα για την τροφοδοσία τους με ενέργεια. Τα ηλιακά κύτταρα είναι τεμάχια πυριτίου ή άλλων υλικών, που μοιάζουν με λεπτές πλάκες, τα οποία παράγουν ηλεκτρική ενέργεια όταν τα χτυπά το φως του ήλιου.
Αν χιλιάδες από αυτά τα κύτταρα συνδεθούν σε μεγάλες συστοιχίες για να σχηματίσουν ηλιακούς συλλέκτες, μπορούν να τροφοδοτήσουν ένα αρκετά μεγάλο διαστημικό σκάφος. Τα κύτταρα φορτίζουν επίσης τις μπαταρίες όποτε εκτίθενται στο ηλιακό φως. Όταν ένα διαστημικό σκάφος εισέρχεται στη σκιά, αναλαμβάνουν οι μπαταρίες.
Τα διαστημικά σκάφη διαθέτουν διάφορες κεραίες. Αυτές λειτουργούν σαν αυτιά και εξασφαλίζουν τη σύνδεση με τη Γη. Η πιο σημαντική από αυτές είναι μια παραβολική κεραία διαμέτρου έως 2 m, η οποία μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει μεγάλους όγκους δεδομένων και πληροφοριών.
Ο «εγκέφαλος» του διαστημικού σκάφους είναι το υπολογιστικό του σύστημα. Τα δεδομένα μπορούν να αποθηκευτούν στη μνήμη του υπολογιστή ή να μεταδοθούν στη Γη σε πραγματικό χρόνο μέσω των κεραιών.
Ο υπολογιστής αποθηκεύει επίσης οδηγίες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του διαστημικού σκάφους. Αυτό αποτελεί εφεδρικό σύστημα σε περίπτωση που χαθεί η επικοινωνία ή συμβεί βλάβη.
Τα διαστημικά σκάφη χρειάζονται επίσης μικρούς κινητήρες για να πλοηγούνται στο διάστημα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι κινητήρων.
Τα διαστημικά σκάφη στρέφονται και περιστρέφονται ενεργοποιώντας τους προωθητήρες τους. Αυτοί εκτοξεύουν θερμά αέρια στο διάστημα με μεγάλη ταχύτητα. Ορισμένοι δορυφόροι διαθέτουν ιονικούς κινητήρες. Αυτοί χρησιμοποιούν ένα ισχυρό ηλεκτρικό πεδίο για να εκτοξεύουν αέριο στο διάστημα.
