Samochód bez kół ani silnika ma niewielką wartość. Podobnie jest w przypadku satelity – istnieją pewne elementy, które muszą być w nim zamontowane.
Większość statków kosmicznych jest zasilana z akumulatorów i ogniw słonecznych. Ogniwa słoneczne to przypominające płytki elementy z krzemu lub innych materiałów, które wytwarzają energię elektryczną pod wpływem promieni słonecznych.
Jeśli tysiące takich ogniw połączy się w duże panele, tworząc panele słoneczne, mogą one zasilać spory statek kosmiczny. Ogniwa te ładują również akumulatory, gdy tylko znajdują się w świetle słonecznym. Gdy statek kosmiczny znajdzie się w cieniu, zasilanie przejmują akumulatory.
Statki kosmiczne są wyposażone w kilka anten. Działają one jak uszy i zapewniają łączność z Ziemią. Najważniejszą z nich jest antena paraboliczna o średnicy do 2 m, która może wysyłać i odbierać duże ilości danych i informacji.
Mózgiem statku kosmicznego jest jego system komputerowy. Dane mogą być przechowywane w pamięci komputera lub przesyłane na Ziemię w czasie rzeczywistym za pośrednictwem anten.
Komputer przechowuje również instrukcje dotyczące obsługi statku kosmicznego. Stanowi to zabezpieczenie na wypadek utraty łączności lub awarii.
Statki kosmiczne potrzebują również małych silników do poruszania się w przestrzeni kosmicznej. Istnieją różne rodzaje silników.
Statki kosmiczne wykonują obroty i przechylenia poprzez uruchamianie silników manewrowych. Silniki te wyrzucają gorące gazy w przestrzeń kosmiczną z dużą prędkością. Niektóre satelity są wyposażone w silniki jonowe. Wykorzystują one silne pole elektryczne do wyrzucania gazu w przestrzeń kosmiczną.
