14 stycznia 2005 r. sonda Huygens należąca do ESA dokonała historycznego lądowania na powierzchni Tytana, gigantycznego księżyca Saturna. Obecnie, po dokładnej analizie danych zebranych przez sondę Huygens, naukowcy rozwikłali wiele tajemnic tego księżyca wielkości planety.
Podczas trwającego 2,5 godziny opadania przyrządy rejestrowały dane dotyczące temperatury, prędkości wiatru i składu atmosfery. Wyniki wskazują, że sonda Huygens miała burzliwą podróż, ponieważ była znoszona na wschód przez wiatry na dużych wysokościach o prędkości przekraczającej 100 km na godzinę. Jednak w miarę jak sonda opadała przez pomarańczową mgłę, temperatura i gęstość atmosfery wzrosły, a prędkość wiatru spadła. Na wysokości 7 km wiatry zmieniły kierunek, delikatnie przenosząc sondę Huygens na zachód w ostatnich minutach opadania.
Atmosfera składała się głównie z azotu, z około 5-procentową zawartością metanu, a mgła w atmosferze również składała się głównie z metanu. (Na Ziemi metan jest spalany w kotłach i kuchenkach.)
Około 350 zdjęć zebranych podczas misji ujawniło lodowy krajobraz, w którym widoczne są ciemne kanały wijące się w kierunku gładkiej ‘linii brzegowej’. Burze metanowe czasami wypełniają te suche kanały, tworząc tymczasowe rzeki, które erodują powierzchnię i przenoszą luźny materiał na pobliskie równiny.
Płaski, nizinny teren, na którym wylądował Huygens, był usiany kamykami lub małymi kawałkami lodu. Chociaż powierzchnia była dość miękka, przypominając lekko ubity śnieg, panowała tam ekstremalnie niska temperatura (-180°C) – znacznie niższa niż na Antarktydzie. Drobnoziarnisty lód był nasączony metanem, który wyparował pod wpływem ciepła sondy.
