Στις 14 Ιανουαρίου 2005, ο ανιχνευτής «Huygens» της ESA πραγματοποίησε μια ιστορική προσγείωση στην επιφάνεια του Τιτάνα, του γιγαντιαίου δορυφόρου του Κρόνου. Τώρα, μετά από προσεκτική ανάλυση των δεδομένων του «Huygens», οι επιστήμονες έχουν ξεδιαλύνει πολλά από τα μυστήρια αυτού του φεγγαριού, το μέγεθος του οποίου είναι ίσο με αυτό ενός πλανήτη.
Κατά τη διάρκεια της κατάβασης διάρκειας 2 ½ ωρών, τα όργανα κατέγραψαν στοιχεία σχετικά με τη θερμοκρασία, την ταχύτητα του ανέμου και τη σύνθεση της ατμόσφαιρας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το Huygens αντιμετώπισε μια ταραχώδη πορεία, καθώς παρασύρθηκε προς τα ανατολικά από ανέμους σε μεγάλο υψόμετρο με ταχύτητα άνω των 100 χλμ. ανά ώρα. Ωστόσο, καθώς κατέβαινε μέσα από την πορτοκαλί ομίχλη, η θερμοκρασία και η πυκνότητα της ατμόσφαιρας αυξήθηκαν και η ταχύτητα του ανέμου μειώθηκε. Οι άνεμοι άλλαξαν κατεύθυνση σε ύψος 7 χλμ., μεταφέροντας το Huygens απαλά προς τα δυτικά κατά τα τελευταία λεπτά της καθόδου.
Η ατμόσφαιρα αποτελούνταν κυρίως από άζωτο, με περίπου 5 τοις εκατό μεθάνιο, ενώ και η ομίχλη στην ατμόσφαιρα αποτελούνταν επίσης κυρίως από μεθάνιο. (Στη Γη, το μεθάνιο καίγεται σε λέβητες και μαγειρικές εστίες.)
Οι περίπου 350 εικόνες που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια της αποστολής αποκάλυψαν ένα παγωμένο τοπίο που χαρακτηρίζεται από σκοτεινά κανάλια που ελίσσονται προς μια ομαλή ‘ακτογραμμή’. Οι καταιγίδες μεθανίου γεμίζουν μερικές φορές τα ξηρά κανάλια, δημιουργώντας προσωρινούς ποταμούς που διαβρώνουν την επιφάνεια και μεταφέρουν χαλαρό υλικό στις γειτονικές πεδιάδες.
Η επίπεδη πεδινή περιοχή όπου προσγειώθηκε το Huygens ήταν διάσπαρτη με βότσαλα ή μικρά κομμάτια πάγου. Αν και η επιφάνεια ήταν αρκετά μαλακή, σαν ελαφρώς συμπιεσμένο χιόνι, η θερμοκρασία ήταν εξαιρετικά χαμηλή (-180 °C) – πολύ χαμηλότερη από ό,τι στην Ανταρκτική. Ο λεπτόκοκκος πάγος ήταν εμποτισμένος με μεθάνιο, το οποίο εξατμίστηκε όταν ήρθε σε επαφή με τον θερμό ανιχνευτή.
