Większość astronomów uważa, że Wszechświat powstał w wyniku Wielkiego Wybuchu około 14 miliardów lat temu. W tamtym czasie cały Wszechświat znajdował się wewnątrz bańki, która była tysiące razy mniejsza od główki szpilki. Był on gorętszy i gęstszy niż cokolwiek, co możemy sobie wyobrazić.
Wtedy nagle doszło do eksplozji. Powstał znany nam Wszechświat. Czas, przestrzeń i materia powstały wraz z Wielkim Wybuchem. W ułamku sekundy Wszechświat rozrósł się z rozmiarów mniejszych niż pojedynczy atom do rozmiarów większych niż galaktyka. I nadal rozrastał się w niesamowitym tempie. Rozszerza się do dziś.
W miarę jak Wszechświat rozszerzał się i ochładzał, energia przekształciła się w cząstki materii i antymaterii. Te dwa przeciwstawne rodzaje cząstek w znacznej mierze wzajemnie się zniszczyły. Jednak część materii przetrwała. Bardziej stabilne cząstki, zwane protonami i neutronami, zaczęły powstawać, gdy Wszechświat miał jedną sekundę.
W ciągu następnych trzech minut temperatura spadła poniżej 1 miliarda stopni Celsjusza. Było już wystarczająco chłodno, by protony i neutrony mogły się połączyć, tworząc jądra wodoru i helu.
Po upływie 300 000 lat temperatura Wszechświata spadła do około 3000 stopni. Jądra atomowe mogły wreszcie przyciągać elektrony, tworząc atomy. Wszechświat wypełnił się chmurami wodoru i helu w stanie gazowym.
