Po długim dniu pracy na orbicie nie ma nic lepszego niż dobry sen! Jednak spanie w kosmosie wygląda nieco inaczej. Nie ma tam góry ani dołu, a wszystko znajduje się w stanie nieważkości. Astronauci mogą przymocować swoje śpiwory do ściany lub sufitu i spać gdziekolwiek, o ile tylko nie będą dryfować i nie uderzą w coś.
Na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) większość członków załogi śpi we własnych niewielkich kabinach. Jeśli nie ma ich wystarczająco dużo dla wszystkich osób na pokładzie, astronauta może spać w jednym z modułów ISS. Amerykańskie kabiny to prywatne, dźwiękoszczelne pomieszczenia, w których członek załogi może również słuchać muzyki, korzystać z laptopa oraz przechowywać rzeczy osobiste w dużej szufladzie lub w siatkach przymocowanych do ścian kabiny. Kabina wyposażona jest również w lampkę do czytania, półkę i biurko.
Ważne jest, aby pomieszczenia sypialne były dobrze wentylowane. W przeciwnym razie astronauci mogą obudzić się z niedoborem tlenu i łapać powietrze, ponieważ wokół ich głów utworzyła się bańka wydechowego dwutlenku węgla.
Na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) w ciągu 24 godzin ma miejsce 16 zachodów i wschodów słońca, więc niełatwo jest określić, kiedy nadchodzi pora snu. Astronauci pracują i śpią zgodnie z codziennym harmonogramem. Zazwyczaj na koniec każdego dnia misji przewidziano dla nich osiem godzin snu. Podczas snu mogą nosić opaski na oczy lub opuszczać żaluzje na oknach, aby nie wpadało światło słoneczne.
Kiedy nadchodzi pora budzenia się, załoga korzysta z budzika lub muzyki nadawanej przez centrum kontroli misji na Ziemi. Emocje związane z przebywaniem w kosmosie oraz choroba lokomocyjna mogą zakłócać rytm snu astronautów. Niektórzy astronauci zgłaszali, że mieli sny i koszmary. Niektórzy twierdzili nawet, że chrapali w kosmosie!
