De ruimte is enorm uitgestrekt. Een reis naar de Maan – onze buur in de ruimte – duurt met gewone chemische raketten drie dagen. Reizen naar Mars, de asteroïden en de buitenplaneten zouden vele maanden of zelfs jaren in beslag nemen.
Als astronauten zo lang onderweg zijn, zullen ze zich gaandeweg minder fit en gezond gaan voelen onder invloed van straling en gewichtloosheid. Tijdens lange missies is ook meer lucht, water en voedsel nodig, en is de kans groter dat er iets fout gaat. Maar hoe kunnen we de reistijd korter maken?
Een van de manieren is om raketmotoren efficiënter te maken. Ingenieurs van de ESA hebben al een elektrisch voortstuwingssysteem gebouwd voor de SMART-1-missie naar de maan. Elektromotoren zijn veel kleiner en lichter dan gewone motoren. Hoewel ze veel minder brandstof verbruiken, kunnen ze een hogere uitlaatsnelheid produceren – de snelheid waarmee gas uit de motor de ruimte in schiet.
Door gebruik te maken van elektriciteit die wordt opgewekt door zonlicht dat op ‘vleugels’ van zonnecellen valt, kunnen zij de snelheid van een ruimtevaartuig geleidelijk opvoeren totdat het vele malen sneller vliegt dan een chemische raket.
Voor missies op grote afstand van de Zon zijn we op nucleaire motoren aangewezen. Met dat soort motoren is het uiteindelijk misschien mogelijk om binnen een paar dagen naar Mars te vliegen.
