ESA’s vier Cluster-satellieten hebben ontdekt dat de aarde en andere planeten “Hier ben ik!” kunnen roepen naar de rest van de Melkweg. Maar de boodschappen van de planeten kunnen alleen maar worden gehoord en begrepen als je grote radiotelescopen gebruikt. Buitenaardse wezens die de natuurlijke radiosignalen van de aarde oppikken horen een reeks piepjes en fluitjes. Het lijkt wel een beetje op het geluid van R2-D2, de robot uit Star Wars.
Op dit moment zijn zelfs de modernste telescopen niet krachtig genoeg om planeten ter grootte van de aarde rond verre sterren te detecteren. Buitenaardse astronomen kampen met hetzelfde probleem: het zoeken naar de aarde zou neerkomen op het zoeken naar een naald in een hooiberg. De radiopulsaties van onze planeet – die 10.000 keer intenser zijn dan het sterkste militaire radarsignaal – maken de aanwezigheid van de aarde echter overduidelijk bekend.
Wetenschappers weten al sinds de jaren '70 van de vorige eeuw dat planeten met magnetische velden (zoals de aarde, Jupiter en Saturnus) krachtige radiosignalen uitzenden. De uitzendingen ontstaan hoog boven de planeten, dankzij dezelfde zonnedeeltjes die de hemel verlichten met noorderlicht. Tot nu toe namen wetenschappers aan dat deze radiogolven de ruimte in gingen in een kegelvorm die steeds wijder wordt, zoals het licht van een zaklamp. Dankzij Cluster weten we nu dat dit niet klopt.
De uitbarstingen van radiogolven passeerden alle satellieten één voor één. Daardoor konden wetenschappers de grootte en de locatie ervan berekenen. Het blijkt dat de signalen in een smalle straal door de ruimte reizen. Daardoor wordt het veel gemakkelijker om precies uit te vinden waar ze vandaan komen. In de toekomst vinden we misschien wel buitenaardse werelden door naar hun piepjes en fluitjes te luisteren.
