Οι ιατρικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μπορούν να συμβούν εξίσου εύκολα στο διάστημα όσο και στη Γη. Ωστόσο, η περίθαλψη των τραυματιών μπορεί να αποτελέσει μεγάλο πρόβλημα για τους αστροναύτες που βρίσκονται μακριά από το πλησιέστερο νοσοκομείο. Ευτυχώς, η βοήθεια ενδέχεται να είναι σύντομα διαθέσιμη, χάρη στο CAMDASS.
Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) παραμένουν στο διάστημα έως και 6 μήνες. Τέτοιες μακρές περίοδοι έλλειψης βαρύτητας προκαλούν παρενέργειες, όπως απώλεια μυϊκής μάζας και μείωση της οστικής πυκνότητας. Μπορεί επίσης να συμβούν ατυχήματα ή να εμφανιστούν ασθένειες. Συνήθως δεν υπάρχει γιατρός επί του σκάφους, αν και είναι δυνατό να ζητηθεί η συμβουλή ενός ειδικού ιατρού από τη Γη.

Τώρα, αναπτύσσεται ένα νέο σύστημα, γνωστό ως CAMDASS (συντομογραφία του Computer Assisted Medical Diagnosis and Surgery System), με σκοπό να βοηθήσει το ιατρικό προσωπικό. Το CAMDASS χρησιμοποιεί μια οθόνη που τοποθετείται στο κεφάλι και παρέχει στερεοσκοπική τρισδιάστατη όραση. Λειτουργεί συνδυάζοντας με ακρίβεια γραφικά που δημιουργούνται από υπολογιστή με την εικόνα που έχει ο χειριστής του συστήματος για τον ασθενή.
Προς το παρόν, το CAMDASS είναι εξοπλισμένο με έναν αισθητήρα υπερήχων, ο οποίος μπορεί να εξετάσει το εσωτερικό του ασθενούς. Επιλέχθηκε ο υπέρηχος επειδή αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο διάγνωσης εσωτερικών ιατρικών προβλημάτων και επειδή ο ISS διαθέτει ήδη συσκευή υπερήχων. Η παρακολούθηση της κεφαλής γίνεται με τη χρήση κάμερας υπερύθρων και δεικτών που τοποθετούνται στο δέρμα του τραυματία. Για να γίνει η χρήση του όσο το δυνατόν πιο εύκολη, χρησιμοποιείται σύστημα φωνητικής ενεργοποίησης, αντί για ποντίκι ή πληκτρολόγιο.
Το πρωτότυπο έχει ήδη δοκιμαστεί σε ένα πανεπιστήμιο του Βελγίου. Άτομα που δεν είχαν χρησιμοποιήσει ποτέ συσκευή υπερήχων ή οθόνη που φοριέται στο κεφάλι χρειάστηκαν μόλις 15-20 λεπτά για να εξοικειωθούν με το σύστημα. Στη συνέχεια, ήταν σε θέση να το χειρίζονται μόνοι τους. Οι ειδικοί στο Βέλγιο και τη Γερμανία που δημιούργησαν το CAMDASS πιστεύουν ότι τα πληρώματα θα μπορούν σύντομα να εργάζονται με παρόμοια τεχνολογία σε μακρινά διαστημικά ταξίδια.