Κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων διαστημικών αποστολών, παρατηρούνται σημαντικές αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα. Αυτές περιλαμβάνουν τη σταδιακή απώλεια μυϊκής και οστικής μάζας, τη διαστημική ναυτία, καθώς και αλλαγές που αφορούν την καρδιά και τους πνεύμονες.
Τέτοιες αλλαγές μπορούν να επηρεάσουν την ευεξία και την αποδοτικότητα των αστροναυτών, τόσο ενώ βρίσκονται σε τροχιά όσο και μετά την επιστροφή τους στη Γη.
Έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες με σκοπό να μάθουμε περισσότερα για τις σταδιακές επιπτώσεις της έλλειψης βαρύτητας. Ένας από τους ευκολότερους και φθηνότερους τρόπους για να επιτευχθεί αυτό είναι οι μελέτες με ανάπαυση στο κρεβάτι.
Τα τελευταία 40 χρόνια έχουν διεξαχθεί πολυάριθμες μελέτες σχετικά με την κατάκλιση. Οι μελέτες αυτές έχουν προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις μακρές περιόδους αδράνειας.
Οι εθελοντές παραμένουν στο κρεβάτι για πολλές εβδομάδες, συχνά ξαπλωμένοι με το κεφάλι γερμένο προς τα κάτω. Καθώς τα οστά και οι μύες τους δεν χρησιμοποιούνται σχεδόν καθόλου, το σώμα τους συμπεριφέρεται με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που θα είχε στο διάστημα.
Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν αυτές τις μελέτες για να δοκιμάσουν νέα φάρμακα και άλλους τρόπους αντιμετώπισης των επιπτώσεων της έλλειψης βαρύτητας. Πολλά παράγωγα όργανα και θεραπείες έχουν βρει εφαρμογή στις κλινικές και έχουν βοηθήσει τους ασθενείς.
Οι μελλοντικές έρευνες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό υπόσχονται ακόμη περισσότερα οφέλη για την υγεία. Τελικά, αυτές οι έρευνες θα ανοίξουν επίσης τον δρόμο για τους ανθρώπους να ταξιδέψουν πέρα από την τροχιά της Γης και να εξερευνήσουν άλλους κόσμους.
