Η ζωή σε έναν διαστημικό σταθμό μοιάζει αρκετά με τη ζωή στην έρημο. Το νερό που υπάρχει είναι πολύ λίγο και κάθε σταγόνα είναι πολύτιμη.
Το διαστημικό λεωφορείο διαθέτει κυψέλες καυσίμου που συνδυάζουν υδρογόνο και οξυγόνο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ως παραπροϊόν παράγονται μεγάλες ποσότητες νερού. Ωστόσο, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) δεν υπάρχουν κυψέλες καυσίμου.
Σχεδόν όλο το νερό που χρησιμοποιείται στον ISS πρέπει να μεταφέρεται από τη Γη με το διαστημικό λεωφορείο ή με αυτοματοποιημένα σκάφη, όπως το ρωσικό «Progress» ή το ATV της ESA. Οι αστροναύτες το χρησιμοποιούν για να πίνουν και για την παρασκευή φαγητού.
Ορισμένοι παλαιότεροι διαστημικοί σταθμοί ήταν εξοπλισμένοι με ντους, αλλά αυτά δεν υπάρχουν ούτε στο διαστημικό λεωφορείο ούτε στον ISS. Αντ’ αυτού, οι αστροναύτες χρησιμοποιούν ένα υγρό, σαπουνισμένο πανί για να πλυθούν. Ούτε τα βρώμικα πιάτα πλένονται. Τα χρησιμοποιημένα δοχεία τροφίμων συμπιέζονται και πετιούνται.
Μέρος του νερού στον ISS προέρχεται από τον αέρα και ανακυκλώνεται. Μια ρωσική μονάδα μπορεί να παράγει με αυτόν τον τρόπο 24 κιλά νερού την ημέρα. Το νερό αυτό καθαρίζεται και χρησιμοποιείται για πόση ή για την παρασκευή φαγητού.
Η τουαλέτα χρησιμοποιεί ρεύμα αέρα αντί για νερό για να απομακρύνει τα ανθρώπινα απόβλητα. Τα ούρα που παράγονται όταν οι αστροναύτες χρησιμοποιούν την τουαλέτα επίσης καθαρίζονται και ανακυκλώνονται.
