Τα διαστημικά σκουπίδια αποτελούν σοβαρό πρόβλημα. Ορισμένα από αυτά είναι πολύ μεγάλα, όπως εξαντλημένα στάδια πυραύλων, εκτός λειτουργίας διαστημικά σκάφη και μερικά εργαλεία που έχουν χαθεί κατά τη διάρκεια διαστημικών περιπάτων. Ωστόσο, τα περισσότερα είναι πολύ μικρότερα.
Οι συγκρούσεις με μεγάλα κομμάτια διαστημικών αποβλήτων μπορούν να θέσουν εκτός λειτουργίας ή ακόμη και να καταστρέψουν ένα διαστημικό σκάφος, όπως συνέβη με το γαλλικό διαστημικό σκάφος «Cerise» το 1996. Τα μικρότερα διαστημικά αποβλήτα μπορούν επίσης να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές ή να θέσουν σε κίνδυνο έναν αστροναύτη που βρίσκεται σε διαστημικό περίπατο.
Όταν τα ηλιακά πάνελ του Διαστημικού Τηλεσκοπίου «Χάμπλ» επιστράφηκαν στη Γη το 2002, ήταν γεμάτα με κρατήρες πρόσκρουσης διαμέτρου έως και 8 mm.
Σήμερα, τα τηλεσκόπια και τα ραντάρ παρακολουθούν περισσότερα από 12.000 κομμάτια διαστημικών αποβλήτων, με μέγεθος που φτάνει τα 10 εκατοστά. Πολλά εκατομμύρια κομμάτια είναι πολύ μικρά για να καταγραφούν, όπως στίγματα μπογιάς και σκόνη.
Κανονικά, αυτά δεν θα αποτελούσαν απειλή, αλλά στο διάστημα τα διαστημικά απορρίμματα κινούνται με μεγάλη ταχύτητα. Ακόμη και τα σωματίδια σκόνης λειτουργούν σαν μικροσκοπικές σφαίρες. Η ESA αντιμετωπίζει το πρόβλημα των διαστημικών απορριμμάτων με διάφορους τρόπους. Το εργαστήριο «Κολόμβος» στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό προστατεύεται από ειδική θωράκιση.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Διαστημικών Επιχειρήσεων (ESOC) παρακολουθεί πολύ προσεκτικά τα διαστημικά απορρίμματα. Χρησιμοποιεί ένα τηλεσκόπιο διαμέτρου 1 μέτρου στις Καναρίους Νήσους και ένα σύστημα ραντάρ με έδρα τη Γερμανία. Τα μικροσκοπικά απορρίμματα παρακολουθούνται επίσης από τον δορυφόρο Proba-1 της ESA και από ένα πείραμα της ESA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Οι πληροφορίες αυτές επιτρέπουν στο ESOC να παρέχει συμβουλές σχετικά με το πότε ένα διαστημικό σκάφος θα πρέπει να μετακινηθεί σε ασφαλέστερη τροχιά. Παρέχουν επίσης έγκαιρη προειδοποίηση για μεγάλα αντικείμενα που πρόκειται να εισέλθουν εκ νέου στην ατμόσφαιρα.
