Uran jest siódmą planetą licząc od Słońca. Odkrył ją William Herschel w 1781 roku.
Uran znajduje się w odległości ponad 2 800 milionów km od Słońca. W tej odległości temperatura wierzchołków jego chmur wynosi -214 stopni C. Porusza się dość wolno i ma przed sobą długą drogę do pokonania, więc każdy obieg wokół Słońca trwa 84 lata.
Uran to gigantyczna planeta, trzecia co do wielkości w naszym Układzie Słonecznym. W jej wnętrzu zmieściłoby się 64 Ziemie. Pomimo swoich rozmiarów obraca się bardzo szybko. Dzień na Uranie trwa zaledwie 17 godzin i 14 minut.
Uran obraca się jak bączek przewrócony na bok. Oznacza to, że na biegunach Słońce znajduje się czasami dokładnie nad głową. Na każdym z biegunów lato i zima trwają po 21 lat, co sprawia, że są to najgorętsze i najzimniejsze miejsca na naszej planecie!
Kiedy sonda Voyager 2 zbliżyła się do Urana w 1986 roku, prawie nie widać było żadnych chmur. Jednak najnowsze zdjęcia wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a ujawniły kilka bardzo rozległych burz.
Głównymi gazami w jego gęstej atmosferze są wodór i hel, a także niewielka ilość metanu. (Metan rozprasza niebieskie światło, dlatego Uran wydaje się niebieski). Jednak bardzo różni się on od Jowisza i Saturna.
Uranus składa się głównie z ‘lodów’ – mieszanki wody, metanu i amoniaku. W jego centrum może znajdować się niewielkie skaliste jądro. Oznacza to, że jak na swoje rozmiary jest bardzo lekki.
Uran ma 27 znanych księżyców. Żaden z nich nie jest zbyt duży. Największymi księżycami są Oberon i Titania, których średnica przekracza 1 500 km.
Uran posiada również co najmniej tuzin ciemnych, zapylonych pierścieni. Większość z nich jest niezwykle cienka. Ich kształt utrzymują pobliskie księżyce “pasterze”. Co najmniej jeden pierścień powstał w wyniku zderzeń meteorytów z małym satelitą.
