Około 20 000 lat temu znaczna część Europy, Azji, Ameryki Północnej i Południowej była pokryta ogromnymi pokrywami lodowymi, z których każda miała grubość wielu kilometrów. Od tamtej pory lód stopniowo topniał, a pokrywy lodowe cofały się. Obecnie jedyne pokrywy lodowe na lądach Ziemi znajdują się na Antarktydzie i Grenlandii. Lód występuje również w postaci lodowców w regionach górskich oraz jako pływające kry lodowe na Oceanie Arktycznym i wokół Antarktydy.
Na pierwszy rzut oka te odległe pozostałości po ostatniej epoce lodowcowej wydają się dziś dla większości z nas mało istotne. Jednak nic nie może być dalsze od prawdy. Wielu naukowców uważa, że nasza planeta ociepla się w wyniku emisji gazów cieplarnianych, które uwalniamy do atmosfery. Jeśli planeta się ociepli, pokrywy lodowe zaczną topnieć, powodując podniesienie się poziomu morza – być może nawet o kilka metrów – do końca tego stulecia. Taki wzrost poziomu morza spowodowałby rozległe powodzie na nisko położonych obszarach przybrzeżnych i zagroziłby wielu dużym miastom.
Obserwacje z kosmosu wskazują, że niektóre części głównych pokrywy lodowych zaczynają topnieć w szybszym tempie. Tymczasem najnowsze zdjęcia satelitarne wykazały również, że podczas arktycznego lata topnieją niezwykle rozległe obszary lodu morskiego. Chociaż topnienie lodu pływającego nie wpłynie na poziom morza, nastąpią inne istotne zmiany środowiskowe. Na przykład pokrywy lodowe działają jak lustro, odbijając promienie słoneczne i chłodząc Ziemię. Jeśli lód zniknie, Ziemia prawdopodobnie się ociepli i mogą nastąpić poważne zmiany klimatyczne. Może to również mieć katastrofalne skutki dla dzikiej przyrody zamieszkującej regiony polarne.
