Uit beelden die door ruimtevaartuigen zoals de Mars Express van de ESA zijn teruggestuurd, blijkt dat Mars veel grote inslagkraters heeft. De meeste daarvan bevinden zich ten zuiden van de evenaar. Ze lijken te zijn ontstaan doordat meteorieten miljarden jaren geleden op het oppervlak zijn neergestort. De grootste krater heeft een diameter van ongeveer 1800 km – groot genoeg om de helft van Europa te verzwelgen.
Het oppervlak van Mars is in de loop van zijn bestaan echter veranderd. Een opvallend kenmerk is het enorme stelsel van valleien – de Valles Marineris – nabij de evenaar van de planeet. Met een lengte van ongeveer 5000 km zouden deze zich uitstrekken van Parijs tot New York.
De valleien lijken te zijn ontstaan door scheuren in het oppervlak van de planeet, toen de rotsachtige korst uitrekte en uit elkaar werd getrokken. De valleien zijn nu zo breed dat iemand die aan de ene rand staat, de andere kant niet zou kunnen zien.
Niet ver naar het westen liggen vijf enorme vulkanen. De meest indrukwekkende van allemaal is de Olympus Mons, de grootste vulkaan in het zonnestelsel. Hij is breder dan Engeland en drie keer zo hoog als de Mount Everest, de hoogste berg op Aarde. Op dit moment is geen enkele van die vulkanen actief.
