Όπως και οι άνθρωποι, τα άστρα γεννιούνται, γερνούν και πεθαίνουν. Τόποι γέννησής τους είναι τεράστια, ψυχρά νέφη αερίου και σκόνης, γνωστά ως ‘νεφελώματα’. Το πιο διάσημο από αυτά είναι το νεφέλωμα του Ωρίωνα, το οποίο είναι μόλις ορατό με γυμνό μάτι.
Αυτά τα νέφη αρχίζουν να συρρικνώνονται υπό τη δική τους βαρύτητα. Καθώς το νέφος μικραίνει, χωρίζεται σε συσσωματώματα. Κάθε συσσωμάτωμα τελικά γίνεται τόσο καυτό και πυκνό, ώστε να ξεκινήσουν πυρηνικές αντιδράσεις. Όταν η θερμοκρασία φτάσει τα 10 εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου, το συσσωμάτωμα μετατρέπεται σε νέο άστρο.
Μετά τη γέννησή τους, τα περισσότερα νεαρά άστρα βρίσκονται στο κέντρο ενός επίπεδου δίσκου αερίου και σκόνης. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ύλης τελικά απομακρύνεται από την ακτινοβολία του άστρου. Πριν συμβεί αυτό, ενδέχεται να σχηματιστούν πλανήτες γύρω από το κεντρικό άστρο.
Τα παρατηρητήρια υπέρυθρης ακτινοβολίας είναι σε θέση να ανιχνεύουν τη θερμότητα που προέρχεται από αόρατα άστρα τα οποία σχηματίζονται στο εσωτερικό τέτοιων νεφών. Ένα από τα πιο ισχυρά παρατηρητήρια αυτού του είδους είναι το διαστημικό παρατηρητήριο Herschel της ESA, το οποίο εκτοξεύθηκε τον Μάιο του 2009. Το Herschel θα αφιερώσει τουλάχιστον τρία χρόνια στη μελέτη των νεφών σκόνης όπου γεννιούνται άστρα – μεγάλα και μικρά.
