Engeland, Duitsland of Oranje? Nee hoor, in de wereld van robotvoetbal maakt Oostenrijk de dienst uit! Want voor deze futuristische voetballerij moet je echt zijn bij het Instituut voor robotwetenschappen van de Technische Universiteit van Wenen. Maar er zijn ook veel serieuzere plannen voor deze sportieve minirobots.
Tot nu toe zijn robots die bedoeld zijn voor gebruik in de ruimte niet van enige intelligentie voorzien. Apparaten zoals de Europese robotarm zijn volledig afhankelijk van een menselijke bestuurder. De minivoetballers daarentegen zijn getraind om slim te zijn en beschikken over verschillende softwareniveaus. Het strategieniveau bepaalt de positie en rol van een robot – bijvoorbeeld door hem op te dragen het doel te verdedigen. Het volgende niveau regelt complexe bewegingen.
Omdat ze dat kunnen, zijn de kleine robots door ESA's Advanced Concepts Team gekozen voor het Japans-Europese project 'Furoshiki'. Het is de bedoeling om een reusachtig net te spannen tussen vier satellieten in de ruimte. Dat net moet zonne-energie gaan opwekken. De taak van de minirobots is om in dat net zonnecellen vast te maken.
In januari 2006 is daarvoor een proef uitgevoerd, in gewichtsloze toestand. Twee Roby Junior-robots klommen over een 'zwevend' stuk net. Eén van de twee deed het dertig seconden goed en legde ruim twee meter af. Een bescheiden succesje dus. Wie weet krijgen ze op een dag grote broers die slim en zo sterk zijn dat ze veilig hun werk kunnen doen in de vijandige omgeving van de ruimte. Eén ding is zeker. De eerste mensen op mars zullen er niet alleen zijn.
